Niedziela

Czytania

(Iz 5, 1-7)
Chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy! Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni, i zasadził w niej szlachetną winorośl; pośrodku niej zbudował wieżę, także i tłocznię w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody. "Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody? Więc dobrze! Pokażę wam, co uczynię winnicy mojej: rozbiorę jej żywopłot, by ją rozgrabiono, rozwalę jej ogrodzenie, by ją stratowano. Zamienię ją w pustynię, nie będzie przycinana ni plewiona, tak iż wzejdą osty i ciernie. Chmurom zakażę spuszczać na nią deszcz". Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał On tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy.

(Ps 80 (79), 9 i 12. 13-14. 15-16. 19-20)
REFREN: Winnicą Pana jest dom Izraela

Przeniosłeś winorośl z Egiptu
i zasadziłeś ją, wygnawszy pogan.
Rozpostarła swe pędy aż do Morza,
aż do Rzeki swoje latorośle.

Dlaczego zburzyłeś jej ogrodzenie
i każdy przechodzień zrywa jej grona?
Niszczy ją dzik leśny
i obgryzają polne zwierzęta.

Powróć, Boże Zastępów,
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
Chroń to, co zasadziła Twoja prawica,
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie,
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.
Odnów nas, Panie, Boże Zastępów,
i rozjaśnij nad nami swoje oblicze,
a będziemy zbawieni.

(Flp 4, 6-9)
O nic się już nie martwcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem. A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie. Na koniec, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym – to bierzcie pod rozwagę. Czyńcie to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście i co zobaczyliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami.

Aklamacja (J 15, 16)
Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem, abyście szli i owoc przynosili.

(Mt 21, 33-43)
Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: "Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: "To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo". Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?" Rzekli Mu: "Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze". Jezus im rzekł: "Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: "Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach". Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce".

Rozważania do czytań

Marek Ristau

Bóg pokoju jest z tymi, którzy czynią to, czego się nauczyli, przejęli, usłyszeli i zobaczyli u uczniów Pańskich, od których doszła do nich Ewangelia Boża o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym. Uczeń Jezusa to ten, kto zachowuje Jego naukę, kto spełnia wolę Ojca, który jest w niebie - kto myśli i bierze pod rozwagę oraz czyni i wykonuje wszystko, co jest dobre, co jest Bogu przyjemne i co doskonałe. Uczeń Jezusa to słuchacz i wykonawca Słowa, tylko taki cieszy się pokojem Bożym, który przewyższa wszelki umysł i strzeże jego serce i myśli w Chrystusie Jezusie. Usprawiedliwieni z wiary, mamy pokój z Bogiem i o nic już się nie martwimy i nie troszczymy, ponieważ Ojciec wie, czego potrzebujemy i daje nam wszystko w obfitości i bez wymawiania, bo jest Dobry.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Zapisana w Księdze proroka Izajasza Pieśń o winnicy nie jest hymnem o plantacji winorośli, ale o „domu Izraela”. Symbolika zaczerpnięta z codziennego życia rolników – plantatorów winnych krzewów jest bardzo wymowna. Przyjaciel, bo takim imieniem przedstawiony został właściciel „winnicy na żyznym pagórku”, dał z siebie wszystko. Uczynił to, co najlepszego uczynić można, by móc w perspektywie czasu, nie odległej wszakże bardzo, radować się zbiorami. Spotkał go zawód. Zamiast słodkich winogron winne krzewy zrodziły cierpkie jagody. Nadzieja Przyjaciela zamieniła się w rozpacz. Ona „kazała” zamienić winnicę w pustynię, miejsce nie tylko bezwodne, ale i bezduszne, będące przestrzenią zła, rozpaczy, pustki. Kara, która miała spotkać winnicę, była przerażająca. Stała się ona skutkiem niewierności ludzi żyjących w „domu Izraela”, ukrytym pod obrazem „Winnicy Pana Zastępów”. Bóg oczekiwał, wyglądał wdzięczności mieszkańców swojego domu – winnicy. Czy mogła być inna odpowiedź na troskę Pana o życie wybranego przez Jahwe szczepu Judy, jak sprawiedliwość i prawowierność? Okazało się, iż życie tego szczepu było znaczone brakiem szacunku do innych ludzi, niewiernością, lekceważeniem Bożej wspaniałomyślności, która doprowadziła do destrukcji miejsca, będącego „na początku” wielką radością Pana.

Komentarz do psalmu

Winnicą Pana jest dom Izraela – to słowa wyjęte z psalmu 80(79) ukazujące prawdę historiozbawczą. Mówią one o wiernych religii biblijnego Izraela. Przedstawiają dramat narodu wybranego, który doświadczył niewoli. Destrukcyjna historia winorośli stała się wołaniem o wyzwolenie, o spojrzenie Boga na Swoją uprawę. Wołanie o odnowę ducha wyraża troskę o zbawienie. Tak było kiedyś i tak jest dziś, bowiem historia zbawienia nie skończyła się, lecz trwa dynamicznie, aż po kres czasu. Prześladowani za wiarę odkrywają w Psalmie 80(79) nadzieję na wolność i pokój. Będzie ona i już jest darem Jezusa Chrystusa w męce i krzyżu, który stanowi koniec końców „Prawdziwy krzew winny” (J 15,1).

Komentarz do drugiego czytania

Św. Paweł Apostoł w kilku zdaniach napisanego w więzieniu Listu do Filipian ukazuje wzniosłe zasady moralności uczniów Jezusa Chrystusa. Pawłowe wezwanie, by niczym się nie martwić, nie stanowi zachęty do lekceważenia życia, jego zadań, problemów, dylematów. Nie jest apelem o beztroskie, bierne życie. A jednak wolność od zmartwień wypływa z głębokiej więzi człowieka z Bogiem. Czyż może lepiej znać smak wolności ten, który niesprawiedliwie został uwięziony? Zaufanie do Boga każe dziękować za dary już w chwili, kiedy człowiek o nie prosi. Błaganie i dziękczynienie idą w parze. Nie można ich rozdzielić! Wówczas pokój Boży, który jest ponad wszystkim, co człowiek może wymyślić, będzie gwarantem bezpieczeństwa jego serca i myśli. Nie będą już one zdane tylko na wolę człowieka, lecz będą zakotwiczone w Jezusie Chrystusie. Dzięki Niemu adresaci Listu, również współcześni, będą brali pod rozwagę i osiągną to wszystko, co naznaczone jest prawdą, sprawiedliwością, czystością. Cały program doskonałości – świętości życia Filipian sprzed dwóch tysięcy lat i Filipian czasów dzisiejszych tj. chrześcijan XXI wieku doskonale wyraża imperatyw: „Czyńcie to, czego się nauczyliście, (…) a Bóg pokoju będzie z wami”.

Komentarz do Ewangelii

Jezus odważnie – i jednocześnie z mocą posiadającego autorytet i władzę – opowiedział arcykapłanom i starszym ludu przypowieść o dzierżawcach winnicy. Wskazuje na to słowo: „Posłuchajcie”. Właściciel, który założył i przygotował winnicę na pewno nie oddał jej w dzierżawę ludziom przypadkowym, niepewnym, lecz tym, których – można sądzić – znał, a nawet, którym – być może – ufał. Fakt, że mógł pochodzić spoza Palestyny nie ma tu znaczenia. Dzierżawcy przecież mogli być zarekomendowani oraz mogli posiadać listy polecające. Sprawili oni jednakże nie tylko zawód Gospodarzowi, który chciał ich rozliczyć z włodarzenia jego własnością, lecz okazali się przestępcami. Nie przekazali Właścicielowi należnych jemu plonów. Ich życiem kierowała agresja, nienawiść, mająca u swoich korzeni nieokiełznaną zazdrość, co więcej - zabójczą zawiść. Nie mieli oni krzty wyobraźni bijąc i zabijając sługi Właściciela winnicy. Co więcej, ich nienawiść osiągnęła szczyt, kiedy zabili syna Gospodarza tejże winnicy. Słowo: „Posłuchajcie” domaga się refleksji. Jezus obliguje swoich słuchaczy do oceny owych rolników, dla których bezmyślna nienawiść do niewinnych była w życiu najważniejsza. Odpowiedź arcykapłanów i starszych ludu okazała się celna. Nie wyzbyli się oni wszakże krytycznego myślenia oceniając wydarzenia przedstawione w przypowieści. Nie spodziewali się wszakże, iż przypowieść mówiła o nich, którzy odrzucili kamień węgielny – Jezusa Chrystusa. Królestwo Boże, które symbolizowała winnica, będzie dane „innym rolnikom” wrażliwym na Bożą wolę i ją wypełniającym. Bóg odda swoje Królestwo nowemu ludowi, który będzie przynosił duchowe owoce… Członkami tego ludu jesteśmy my!

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Prof. dr hab. Eugeniusza Sakowicza

Książka na dziś

Myśli na każdy dzień. Bł. Abp Fulton J. Sheen

Abp Fulton J. Sheen

Zebrane w tym tomie myśli, pochodzące z bogatej spuścizny książkowej bł. Fultona Sheena (1895-1979), byłego arcybiskupa Nowego Jorku. Pomagają odkrywać obecność Boga w codziennym życiu i inspirują do odważnego podążania drogą świętości. Jest to jednocześnie upamiętnienie wyniesienia na ołtarze nowego Błogosławionego w drugim roku pontyfikatu sprawowanego przez jego rodaka, Ojca Świętego Leona XIV, który – jak sam przyznaje – jest osobistym świadkiem niezwykłej posługi kaznodziejskiej Fultona Sheena.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.