3 LUTEGO 2018

Sobota

Dzień powszedni – wspomnienie św. Błażeja, biskupa i męczennika

Dzisiejsze czytania: 1 Krl 3, 4-13; Ps 119 (118), 9-10. 11-12. 13-14; Mk 6, 30-34

Rozważania: Ewangeliarz OP, Oremus, O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

Książka na dziś: Droga Krzyżowa. Dla tych, którzy szukają uzdrowienia

Dzisiejsze czytania

(1 Krl 3, 4-13)
Król Salomon udał się do Gibeonu, aby tam złożyć ofiarę, bo była tam wielka wyżyna. Salomon złożył na owym ołtarzu tysiąc ofiar całopalnych. W Gibeonie Pan ukazał się Salomonowi w nocy, we śnie. Wtedy Bóg rzekł: „Proś o to, co mam ci dać”. A Salomon odrzekł: „Ty okazywałeś Twemu słudze, Dawidowi, memu ojcu, wielką łaskę, bo postępował wobec Ciebie szczerze, sprawiedliwie i w prostocie serca. Ponadto zachowałeś dla niego tę wielką łaskę, że dałeś mu syna zasiadającego na jego tronie po dziś dzień. Teraz więc, o Panie, Boże mój, Ty ustanowiłeś królem Twego sługę w miejsce Dawida, mego ojca, a ja jestem bardzo młody i nie umiem rządzić. Ponadto Twój sługa jest pośród Twego ludu, który wybrałeś, ludu mnogiego, którego nie da się zliczyć ani też spisać z powodu jego mnóstwa. Racz więc dać Twemu słudze serce rozumne do sądzenia Twego ludu i rozróżniania dobra od zła, bo któż zdoła sądzić ten lud Twój tak liczny?” Spodobało się Panu, że właśnie o to Salomon poprosił. Bóg więc mu powiedział: „Ponieważ poprosiłeś o to, a nie poprosiłeś dla siebie o długie życie ani też o bogactwa, i nie poprosiłeś o zgubę twoich nieprzyjaciół, ale prosiłeś dla siebie o umiejętność rozstrzygania spraw sądowych, oto spełniam twoje pragnienie i daję ci serce mądre i pojętne, takie, że podobnego tobie przed tobą nie było i po tobie nie będzie. I choć nie prosiłeś, daję ci ponadto bogactwo i sławę, tak iż za twoich dni podobnego tobie nie będzie wśród królów”.

(Ps 119 (118), 9-10. 11-12. 13-14)
REFREN:Naucz mnie, Panie, mądrych ustaw swoich

Jak zachowa młodzieniec swoją drogę w czystości?
Przestrzegając słów Twoich, Panie.
Z całego serca swego szukam Ciebie,
nie daj mi odejść od Twoich przykazań.

W sercu swoim zachowuję Twe słowa,
aby nie zgrzeszyć przeciw Tobie.
Błogosławiony jesteś, Panie,
naucz mnie swoich ustaw.

Opowiadam moimi wargami
wszystkie wyroki ust Twoich.
Więcej się cieszę z drogi wskazanej
przez Twe napomnienia
niż z wszelkiego bogactwa.

(J 10, 27)
Moje owce słuchają mego głosu, Ja znam je, a one idą za Mną.

(Mk 6, 30-34)
Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: „Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco”. Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu. Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.

Do góry

Rozważania do czytań

Ewangeliarz OP

Do góry

Oremus

Oremus

Jezus nauczający tłumy jest jak pasterz, który gromadzi rozproszone owce. Ludzie słuchający Jezusa są podobni do owiec, które znalazły obfite pożywienie, bo karmią się Jego słowem pełnym prostoty i mądrości. Podobnie Salomon pragnie karmić się mądrością Bożą, by znaleźć duchowe siły do przewodzenia narodowi wybranemu. Czy mamy dość odwagi i zaufania Bogu, by w naszych czasach nie szukać ani bogactw, ani długiego życia, tylko z pokorą karmić się słowem, które pochodzi z ust Bożych?

Ks. Jan Konarski, „Oremus” styczeń 2004, s. 33

Do góry

 

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

SAKRAMENTY

O Boże, który łaską nas zbawiłeś, spraw, aby ona zrodziła w nas dobre czyny (Ef 2, 5. 10)

Bóg, powołując człowieka do zbawienia, raczył z dobrocią i niewysłowioną mądrością uszanować jego naturę. Człowiek nie jest czystym duchem: potrzebuje znaków zmysłowych, które by oznaczały rzeczywistości Boże, nieuchwytne dla jego zmysłów. W tym aspekcie Chrystus jest prawdziwie prasakramentem Boga, cudownym i nieskończonym znakiem Jego miłości ku ludziom. Kościół jest sakramentem Chrystusa; czyni Go obecnym i przekazuje Jego działanie w świecie. Sakramenty tworzą ostatnie ogniwo tej sakramentalności, jaka cechuje całą tajemnicę związku człowieka z Bogiem. Sakramenty należy rozważać w tym świetle, ponieważ stanowią część należącą do całości powszechnego planu zbawienia, jako elementy żywe i ożywiające, przekazujące działanie Boga. Są bowiem skutecznymi znakami laski, udzielonej ludziom mocą Chrystusa oraz posługą Kościoła.

Zwykle, ponieważ Bóg tak postanowił, tajemnica Odkupienia dosięga człowieka i urzeczywistnia się dla niego przez sakramenty, których skuteczność wypływa z paschalnej tajemnicy Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa (KL 61). Sakramenty udzielają każdemu chrześcijaninowi nieskończonych zasług tajemnicy paschalnej. Kiedy wierny przyjmuje sakrament, nie tylko zostaje uwolniony od grzechów i uświęcony przez łaskę, lecz także uwolniony i uświęcony w Chrystusie, zanurzony w Jego tajemnicy, odnowiony w Jego życiu, zjednoczony „w sposób tajemny i rzeczywisty z umęczonym i uwielbionym Chrystusem” (KK 7).

Nie można patrzeć na sakramenty jedynie jako na praktyki pobożności. Są one aktami życiowymi, dzięki którym wierzący nawiązuje życiową łączność z Chrystusem: umarli z Nim i z Nim ożywieni (Tm 2, 11); pogrzebani z Chrystusem, z Nim wskrzeszeni i razem z Nim uwielbieni w niebie (Rz 6, 4–5; Ef 2, 6), „aby wykazać — kończy św. Paweł —... przemożne bogactwa Jego łaski na przykładzie dobroci względem nas, w Chrystusie Jezusie” (tamże 7).

  • O Boże, najwyższy Ojcze wierzących, Ty rozlewając łaskę przybrania na całym okręgu ziemi, pomnażasz liczbę dzieci obiecanych... daj Twojemu ludowi godnie uczestniczyć w łasce Twojego powołania.
    O Boże, wieczna światłości, Ty jesteś niezmienny w swej potędze, wejrzyj łaskawie na tajemnicę Twojego Kościoła, prowadź dzieło zbawienia ludzkości do końca, wedle swego odwiecznego planu; niech cały świat ujrzy i pozna, że to, co upadło — powstaje, co zestarzało — odradza się, i że wszystko powraca do nieskazitelności w Kościele, dzięki Temu, który jest początkiem wszystkich rzeczy, Jezus Chrystus, nasz Pan (Mszał Polski: Modlitwy Wigilii Wielkanocnej)
  • Cóż większego może być, jak wysławiać Twoją potęgę, o Panie? Ty zburzyłeś bramy piekieł i wprowadziłeś do nieba człowieka upadłego przez zazdrość szatana...
    Błogosławione źródło, które wypłynęło z Twego boku i pochłonęło ogrom naszych grzechów. A ze świętych ołtarzy udzielasz odrodzonym potrzebnego pożywienia na życie wieczne (zob. Sakramentarz Gelazjański).
  • O najsłodszy, dobry Jezu! Ojcze światłości, od którego pochodzi wszelki dobry datek i wszelki dar doskonały. Wejrzyj łaskawie na nas, wyznających Ci naprawdę, że nic bez Ciebie nie możemy uczynić. Zapłaciłeś za nas cen? wykupu, pozwól nam więc, chociaż niegodni jesteśmy takiej ceny, abyśmy się poddali Twojej łasce całkowicie, doskonale i we wszystkim: tak abyśmy upodobnieni do obrazu Twojej męki odzyskali również ten, który straciliśmy grzesząc, obraz Twojego Bóstwa, mocą naszego Pana. Amen (św. Bonawentura).

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. II, str. 104

Do góry

Książka na dziś

Droga Krzyżowa. Dla tych, którzy szukają uzdrowienia

Droga Krzyżowa. Dla tych, którzy szukają uzdrowienia

O. ROBERT DEGRANDIS SSJ, EUGENE PETER KOSHENINA

Książka ta powstała, abyśmy lepiej rozumieli wstrząsające okrucieństwo spektaklu Męki, jaki rozegrał się na osobie naszego Pana Jezusa Chrystusa z Nazaretu. Ta historia opowiedziana jest tu w szczegółach, aby przybliżyć jej realność. Oparta jest na wielu dodatkach, które są zgodne z Biblią, tradycją i pismami Ojców Kościoła. Jednakże, zawsze należy pamiętać, że żaden człowiek nie zdoła nigdy pisać we właściwy sposób o nieskończonym, doskonałym Bogu – Człowieku, Jezusie. Obyście przez tę książkę wyraźniej poznali i zrozumieli niezmierzoną miłość, odwagę, cierpienie i nieśmiertelną miłość Jezusa. Ponieważ to przez Jego mękę, śmierć i zmartwychwstanie otrzymaliśmy zbawienie.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.