27 KWIETNIA 2017

Czwartek

Dzisiejsze czytania: Dz 5,27-33; Ps 34,2.9.17-20; J 20,29; J 3,31-36

Rozważania: Ewangeliarz OP, Oremus, O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

Książka na dziś: Z papieżem Franciszkiem dla odnowy Kościoła

Dzisiejsze czytania

(Dz 5,27-33)
Gdy słudzy przyprowadziwszy apostołów, stawili ich przed Sanhedrynem, arcykapłan zapytał: Zakazaliśmy wam surowo, abyście nie nauczali w to imię, a oto napełniliście Jerozolimę waszą nauką i chcecie ściągnąć na nas krew tego Człowieka? Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi - odpowiedział Piotr i Apostołowie. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego straciliście, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wywyższył Go na prawicę swoją jako Władcę i Zbawiciela, aby dać Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów. Dajemy temu świadectwo my właśnie oraz Duch Święty, którego Bóg udzielił tym, którzy Mu są posłuszni. Gdy to usłyszeli, wpadli w gniew i chcieli ich zabić.

(Ps 34,2.9.17-20)
REFREN: Biedak zawołał i Pan go wysłuchał

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy,
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry,
szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.

Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym,
by pamięć o nich wymazać z ziemi.
Pan słyszy wołających o pomoc
i ratuje ich od wszelkiej udręki.

Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu,
ocala upadłych na duchu.
Liczne są nieszczęścia, które cierpi sprawiedliwy,
ale Pan go ze wszystkich wybawia.

(J 20,29)
Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

(J 3,31-36)
Jezus powiedział do Nikodema: Kto przychodzi z wysoka, panuje nad wszystkimi, a kto z ziemi pochodzi, należy do ziemi i po ziemsku przemawia. Kto z nieba pochodzi, Ten jest ponad wszystkim. Świadczy On o tym, co widział i słyszał, a świadectwa Jego nikt nie przyjmuje. Kto przyjął Jego świadectwo, wyraźnie potwierdził, że Bóg jest prawdomówny. Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże: a z niezmierzonej obfitości udziela /mu/ Ducha. Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w Jego ręce. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz grozi mu gniew Boży.

Do góry

Rozważania do czytań

Ewangeliarz OP

Do góry

Oremus

Prosimy w dzisiejszej liturgii o zdolność kosztowania owoców Paschy „w ciągu całego naszego życia”. Tymi owocami są: przebaczenie grzechów, odnowienie sumienia, nadzieja na życie wieczne, radość wspólnoty, odkrycie Bożego ojcostwa, dar Ducha Świętego. Zauważmy przy tym, że Pascha dokonuje się nie tylko raz do roku, lecz za każdym razem, kiedy przeżywamy Boże tajemnice, przede wszystkim w Eucharystii.

o. Ryszard Wróbel OFMConv, „Oremus” kwiecień 2012, s. 46

Do góry

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

Żywa woda

„Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże mój” (Ps 42, 2)

„Opuścili Mnie, źródło żywej wody, żeby wykopać sobie cysterny popękane, które nie utrzymają wody” (Jr 2, 13), w ten sposób Bóg przez usta Jeremiasza żalił się na swój lud. On jest najczystszym źródłem ożywczej wody, jedynie zdolnej ugasić pragnienie nieskończoności wlane w serce człowieka. Bóg stale zapraszał ludzi, aby gasili pragnienia w Jego źródle, lecz oni, jak Izrael, ciągle oddalali się od Niego i zwracali się ku rozkoszom ziemskim podobnym do popękanych cystern, niezdolnych ugasić ich pragnienia. Syn Boży przychodząc na świat ponowił wezwanie w sposób bardziej wyraźny: „Kto będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki”, i jeszcze: „Jeśli ktoś jest spragniony, niech przyjdzie do Mnie i pije... strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza” (J 4, 14; 7, 37-38). Jezus jest niewyczerpanym źródłem żywych wód łaski, które udzielając ludziom życia Bożego, zaspokaja ich pragnienie miłości i szczęśliwości oraz daje kosztować, „jak Pan jest dobry” (Ps 34, 9). Dlatego w wodzie żywej, którą obiecał Jezus, święci widzieli nie tylko łaskę uświęcającą, lecz również światło i miłość nadprzyrodzoną z niej płynące. Osiąga się je przede wszystkim przez modlitwę, a szczególnie przez kontemplację.

Św. Teresa od Jezusa wyjaśniając wezwanie Jezusa mówi: „Pan wzywa wszystkich. On jest Prawdą samą, więc wątpić o tym niepodobna. Gdyby Jego wezwanie nie było powszechne, nie wzywałby wszystkich... lecz gdy żadnych nie kładzie zastrzeżeń... więc uważam za pewne, że nie ustając w drodze, trafimy do tego źródła i tę wodę żywą otrzymamy” (Dr.d. 19, 15). Jak życie łaski zostało ofiarowane wszystkim ludziom, tak też wszystkim została ofiarowana, przynajmniej w jakiejś formie, kontemplacja, która jest jej wspaniałym owocem. Bóg bowiem wzywa człowieka do łączności z sobą, aby mógł zakosztować już tu na ziemi przedsmaku Jego dobroci i miłości nieskończonej.

Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże mój. Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego, kiedyż wiec przyjdę i ujrzę oblicze Boże?
Czemu jesteś zgnębiona, moja duszo, i czemu jęczysz we mnie? Ufaj Bogu, bo jeszcze Go będę wysławiać, zbawienie mego oblicza i mojego Boga. A we mnie samym dusza jest zgnębiona, przeto wspominam Cię... O Panie, Ty udzielasz swojej dobroci we dnie i w nocy. Śpiewam modlitwę na cześć Twoją, Boże życia mego (Psalm 42, 2-3. 6-7. 9).

O Panie, Ty wzywasz wszystkich... „Ja wam dam pić”.
Dobroć Twoja jest tak wielka, że nie wzbraniasz nikomu czerpać w tym źródle życia. Bądź zawsze błogosławiony! Jakże słusznie mogłeś tego wzbronić takiej jak ja!... Nie, nie oddalasz i odeń nikogo; prawdą jest, że nie wzbroniłeś mi czerpać z tego źródła, skoro już zaczęłam, i nie pozwoliłeś, by mnie odtrącono za moją zuchwałość. Owszem, jawnie i głośno wszystkich przyzywasz.
O Panie, jest to największa łaska, jaką Ty możesz dać duszy, gdy raczysz u tego źródła gasić jej pragnienie, i pozwolisz jej jeszcze pragnąć: im więcej pije z tego zdroju wody żywej, tym chciwiej pić z niego pożąda.
O życie, które wszystkich ożywiasz! Nie odmawiaj i mnie tej wody najsłodszej, którą obiecujesz każdemu, kto jej pragnie. Panie, nie ukrywaj się przede mną, bo wiesz, jak bardzo mi Ciebie potrzeba, i wiesz, że ta woda jest jedynym lekarstwem dla duszy, przez Ciebie zranionej...
O żywe źródła tryskające z ran mojego Boga, jakże hojne i przeobfite czerpałby z was każdy pokrzepienie dla siebie! Jak bezpiecznie postępowałby wśród niebezpieczeństw tego życia, kto by umiał ze spragnionym sercem przykładać do was swe usta! (św. Teresa ad Jezusa: Droga doskonałości 19, 15; 20, 1-2; 19. 2; Wołania duszy do Boga 9, 2).

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, 465

Do góry

Książka na dziś

Z papieżem Franciszkiem dla odnowy Kościoła

Z papieżem Franciszkiem dla odnowy Kościoła

O. Barry Fischer CPPS

Papież Franciszek wzywa dziś wszystkich chrześcijan do wzięcia reformy we własne ręce. Ta książka stanowi swoistą odpowiedź na to wezwanie Ojca Świętego, a tworzona była wspólnie przez członków Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa podczas różnych spotkań i rekolekcji. Zastanawialiśmy się nad modelem Kościoła proponowanym przez Papieża; co zrobić, aby stał się on bardziej otwarty, mniej scentralizowany, bardziej elastyczny, bardziej gotowy na wyzwania, mniej ograniczony przez doktrynę, mniej klerykalny. A przede wszystkim bardziej skoncentrowany na Chrystusie. Nasza misja, pochodząca od Boga, dokonuje się za pośrednictwem Jezusa. Musimy być przede wszystkim Jego UCZNIAMI i podkreślać, że wszystko, co czynimy, nie pochodzi od nas, lecz od Chrystusa. To nie my jesteśmy ważni, ważne jest głoszenie chwały królestwa Bożego, ucieleśnianie wizji Chrystusa dla tworzenia nowej jakości rodzaju ludzkiego i wszelkiego stworzenia.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.