Sobota

Czytania

(Ap 22,1-7)
Anioł Pański ukazał mi rzekę wody życia, lśniącą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka. Pomiędzy rynkiem Miasta a rzeką, po obu brzegach, drzewo życia, rodzące dwanaście owoców, wydające swój owoc każdego miesiąca, a liście drzewa służą do leczenia narodów. Nic godnego klątwy już odtąd nie będzie. I będzie w nim tron Boga i Baranka, a słudzy Jego będą Mu cześć oddawali. I będą oglądać Jego oblicze, a imię Jego na ich czołach. I odtąd już nocy nie będzie. A nie potrzeba im światła lampy i światła słońca, bo Pan Bóg będzie świecił nad nimi i będą królować na wieki wieków. I rzekł mi: „Te słowa wiarygodne są i prawdziwe, a Pan, Bóg duchów proroków, wysłał swojego anioła, by sługom swoim ukazać, co musi się stać niebawem. A oto niebawem przyjdę. Błogosławiony, kto strzeże słów proroctwa tej księgi”.

(Ps 95 (94), 1-2. 3-5. 6-7c)
REFREN: My ludem Pana i Jego owcami

Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu,
wznośmy okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia,
stańmy przed obliczem Jego z uwielbieniem,
radośnie śpiewajmy Mu pieśni.

Bo Pan jest Bogiem wielkim,
wielkim królem nad wszystkimi bogami.
W Jego ręku głębiny ziemi, szczyty gór do Niego należą.
Jego własnością jest morze, które sam stworzył,
i ziemia, którą ulepiły Jego ręce.

Przyjdźcie, uwielbiajmy Go padając na twarze,
zegnijmy kolana przed Panem, który nas stworzył.
Albowiem On jest naszym Bogiem,
a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego ręku.

(Łk 21,36)
Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym.

(Łk 21,34-36)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przypadł na was znienacka jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi. Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma przyjść, i stanąć przed Synem Człowieczym”.

Rozważania do czytań

Marek Ristau

Chrystus wzywa do odrzucenia wszelkich zniewoleń i troski o byt, aby nasze serca były wolne i gotowe na dzień Jego przyjścia, bo inaczej ten dzień nas zaskoczy i spadnie jak potrzask... Przyjdzie on bowiem znienacka na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi... Mamy czuwać, modląc się w każdym czasie, aby uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić i stanąć przed Synem Człowieczym. Szczęśliwi ci, których Pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie.

Patroni dnia:

Święty Stefan Młodszy, męczennik
urodził się w Konstantynopolu między rokiem 713 a 715. W młodym wieku wstąpił do klasztoru. Został przełozonym mnichów na górze św. Auksencjusza. Podczas sporów o cześć świętych obrazów opowiedział się po stronie obrońców dotychczasowego kultu. Tym samym naraził się na prześladowanie przez cesarza Konstantyna V Kopronima. W czerwcu 762 r. zażądano od niego podpisania dokumentów nielegalnego synodu, który zebrał się w 754 r. w Hieria, by potępić oddawanie czci obrazom. Gdy odmówił, zamknięto go w klasztorze, a następnie zesłano na wygnanie. Po 2 latach przewieziono go do więzienia w Konstantynopolu. Spędził tam 11 miesięcy. Zmarł w więzieniu w 764 r., dotkliwie pobity przez pochlebców cesarza.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Ostatnie wersy tej księgi spinają razem prawdy objawione o historii zbawienia od Księgi Rodzaju po Proroków i Ewangelię. Zaczyna się ona od wyjścia z Edenu, kończy powrotem do nowego Raju. Zwróćmy uwagę na kilka kluczowych wyrażeń: - „Rzeka wody żywej” wypływa od tronu Boga i Baranka, od Ojca i Syna. Ta rzeka to Duch Święty. Duch Święty ciągle ożywia i nawadnia Kościół. - „Drzewo życia” rośnie po obu stronach rzeki. To Chrystus, który przez Kościół otwiera się dla całej ludzkości. Śmierci już nie ma. - „Liście drzewa” leczą narody. To łaski płynące z Sakramentów. Sakramenty leczą rany grzechu. - „Uzdrowienie narodów” już się stało – poganie zostali włączeni w zbawienie, a mur wrogości runął. - „Nic już nie będzie przeklętego” oznacza odwrócenie skutków grzechu pierworodnego i klątwy ziemi z Księgi Rodzaju. - „Będą oglądać Jego oblicze” – to szczyt chrześcijańskiej mistyki. - „Imię Boga na czołach” - to znak pełnej, dojrzałej tożsamości chrześcijańskiej. To wieczne panowanie wiernych. Zaczyna się już teraz w wolności dzieci Bożych żyjących w Woli Bożej. - „Będą Mu cześć oddawać” oznacza służbę liturgiczną, kapłańską. Wierni w Nowym Jeruzalem są królami i kapłanami, a ich życie jest nieustanną liturgią uwielbienia. Nadchodząca era pokoju nie jest końcem świata, lecz triumfem Bożego planu w historii ludzkości. W takim rozumieniu Apokalipsa św. Jana przestaje być postrzegana jako „księga grozy i zniszczenia”. Dla wytrwałego czytelnika lub słuchacza nabiera w tych końcowych wersach swój pierwotny, najgłębszy sens – staje się Księgą Nadziei dla wierzącego człowieka. „Amen. Przyjdź, Panie Jezu!”.

Komentarz do psalmu

Zauważmy jak czytania ostatnich dni roku liturgicznego są pełne głosów radości, dziękczynienia i uwielbienia. Możemy powiedzieć dlatego, że Oblubieniec nadchodzi, że czujemy, jak jest blisko nas. Ale niech ten entuzjazm nas nie usypia. W czytanych strofach psalmu słyszymy też ostrzeżenia: - „Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego”. To po prostu zachęta, żeby odciąć się od hałasu informacyjnego. Człowiek nie umie już dzisiaj słuchać żony, męża, dzieci, Kościoła, a co dopiero Woli Bożej. Cisza go boli. - „Nie zatwardzajcie serc waszych”. Oznacza to obojętność na ludzką krzywdę, hedonizm i brak wiary w stałe wartości. A gdzie wdzięczność Bogu za wszystkie łaski i odpowiedź miłością?! - „W Jego ręku są głębiny ziemi”. Obraz Boga trzymającego w ręku „głębiny ziemi” i „morze” przypomina, że świat nie jest własnością światowej finansjery, militarno-politycznych systemów, ani bezdusznym efektem kosmicznego przypadku. To Chrystus jest Królem Wszechświata. Usłyszmy mądrą radę psalmisty: „Przyjdźcie, uwielbiajmy Go, padając na twarze, Klęknijmy przed Panem, który nas stworzył, Albowiem On jest naszym Bogiem, A my ludem Jego pastwiska i owcami w jego ręku.”

Komentarz do Ewangelii

Gdy człowiek nie posiada żywej relacji z Bogiem w jego duszy powstaje bolesna próżnia, którą próbuje zaspokoić najprostszymi przyjemnościami zmysłowymi czy rzeczami materialnymi. Często tak robi, bo boi się stanąć przed prawdą – przed Bogiem i przed sobą. Ucieka przed poczuciem, że jego życie nie ma sensu, przed wyrzutami swego sumienia, przed codziennym trudem, którego nie chce przyjąć w duchu ofiary. Św. Augustyn wyraził to w słynnym zdaniu: „Stworzyłeś nas bowiem jako skierowanych ku Tobie i niespokojne jest serce nasze, dopóki nie spocznie w Tobie”. Możemy tu zadać sobie pytanie, to dlaczego apostołowie w Ogrójcu posnęli? Przecież na Ostatniej Wieczerzy chyba się nie „obżarli” i „upili”? Święty Łukasz w następnym rozdziale napisze: „zastał ich śpiących ze smutku” (Łk 22, 45). Apostołowie usłyszeli podczas Ostatniej Wieczerzy zapowiedź zdrady, śmierci Mistrza i rozproszenia owczarni. To przerosło ich pojmowanie swej sytuacji i odporność psychiczną. Zamiast walczyć ze smutkiem w modlitwie – tak, jak wzywał ich Jezus – pozwolili, by smutek ich sparaliżował. My też jesteśmy w podobnej sytuacji. Słyszymy o wojnie, o końcu świata, o braku sprawiedliwości. Jezus, choć odczuwał śmiertelny smutek i trwogę, nie uciekł w sen. Przekształcił lęk w gorącą modlitwę i poddanie się woli Ojca. Róbmy to, co Jezus – módlmy się żarliwie.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Andrzeja Kowalskiego

Książka na dziś

Głoście całemu światu ewangelię. Kalendarz 2027 - Święty Jan Paweł II (ścienny - A3)

Jak co roku, tak i na 2027 rok przygotowaliśmy dla Państwa Kalendarz Papieski Przesłaniem kalendarza na 2027 rok są słowa "GŁOŚCIE CAŁEMU ŚWIATU EWANGELIĘ". Wpisują się one w hasło roku duszpasterskiego 2026/2027 Kościoła w Polsce: „Parafia wspólnotą misyjną” Użyte w kalendarzu cytaty z homilii, wypowiedzi św. Jana Pawła II, pomogą nam w przeżywaniu kolejnego roku z wiarą i nadzieją, w bliskości z Bogiem.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.