Piątek

Czytania

(Ap 20,1-4.11-21,2)
Ja, Jan, ujrzałem anioła, zstępującego z nieba, który miał klucz od Czeluści i wielki łańcuch w ręce. I pochwycił Smoka, Węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. I wtrącił go do Czeluści, i zamknął, i pieczęć nad nim położył, by już nie zwodził narodów, aż tysiąc lat się dopełni. A potem ma być na krótki czas uwolniony. I ujrzałem trony, a na nich zasiedli sędziowie, i dano im władzę sądzenia, i ujrzałem dusze ściętych dla świadectwa Jezusa i dla Słowa Bożego, i tych, którzy pokłonu nie oddali Bestii ani jej obrazowi i nie wzięli znamienia na czoło swe ani na rękę. Ożyli oni i tysiąc lat królowali z Chrystusem. Potem ujrzałem wielki biały tron i na nim Zasiadającego, od którego oblicza uciekła ziemia i niebo, a miejsca dla nich nie znaleziono. I ujrzałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem, a otwarto księgi. I inną księgę otwarto, która jest księgą życia. I osądzono zmarłych z tego, co w księgach zapisano, według ich czynów. I morze wydało zmarłych, co w nim byli, i Śmierć, i Otchłań wydały zmarłych, co w nich byli, i każdy został osądzony według swoich czynów. A Śmierć i Otchłań wrzucono do jeziora ognia. To jest śmierć druga, jezioro ognia. Jeśli się ktoś nie znalazł zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia. I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły i morza już nie ma. I Miasto Święte, Jeruzalem Nowe, ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża.

(Ps 84,3-4.5-6a i 8a)
REFREN: Oto przybytek Pana Boga z ludźmi

Dusza moja stęskniona pragnie przedsionków Pańskich.
Serce moje i ciało radośnie wołają do Boga żywego.
Nawet wróbel znajduje swój dom, a jaskółka gniazdo,
gdzie złoży swe pisklęta:
przy ołtarzach Twoich, Panie Zastępów, królu mój i Boże.

Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie,
nieustannie Ciebie wielbiąc.
Szczęśliwi, których moc jest w Tobie;
mocy im będzie przybywać.

Aklamacja (Łk 21,28)
Nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie.

(Łk 21,29-33)
Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść: „Patrzcie na drzewo figowe i na inne drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pączki, sami poznajecie, że już blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą”.

Rozważania do czytań

o. Mieczysław Łusiak SJ

Zbliża się lato
Znów Jezus zachęca nas, abyśmy pozytywnie myśleli o końcu świata (a więc też o własnej śmierci). Zbliża się lato! Któż z nas nie lubi lata? Chłód i ciemność cechują życie na tym świecie. Jezus przygotował dla nas blask Bożej obecności i ciepło Jego Miłości. Na całą wieczność, na zawsze! Warto więc inwestować w życie z Bogiem, warto mieć dla Niego czas i poddawać się Jego „obróbce”, która przygotowuje nas na wieczne „lato”.
o. Mieczysław Łusiak SJ

Patroni dnia:

Święty Wirgiliusz, biskup
urodził się w Irlandii. Był benedyktynem. Około 740 r. opuścił ojczyznę, aby dotrzeć do Ziemi Świętej. Zarządzał biskupstwem w Salzburgu i był opatem klasztoru św. Piotra. W 755 r. przyjął sakrę biskupią. Irlandzki misjonarz zmarł między 781 a 784 rokiem w Salzburgu. Jest patronem Salzburga i Austrii.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Ostatnie rozdziały Księgi Objawienia są bardzo bogate znaczeniowo i zawierają wiele symboliki. Przyjrzyjmy się chociaż tylko jednemu zagadnieniu: związaniu szatana na tysiąc lat. I tak opis tego związania, dany nam prawie dwa tysiące lat temu, nie był scenariuszem przyszłych wydarzeń, ale raczej symbolicznym przedstawieniem duchowej rzeczywistości. Z perspektywy czasu widzimy jak totalna pogańska władza nad światem została radykalnie ograniczona mocą Chrztu i Krzyża, obecnością Ewangelii. Ale możemy przypuścić, że pod koniec tego okresu, dominującego moralnie Kościoła, pojawi się w świecie jakieś zagrożenie, które osłabi czujność wiernych i otworzy drogę do uwolnienia Złego. Zwróćmy uwagę na przypadek Laodycei z Listu do Siedmiu Kościołów. Laodycea była niezwykle bogatym i samowystarczalnym miastem handlowym. Dobrobyt materialny uśpił czujność tamtejszych chrześcijan, prowadząc ich do samozadowolenia i rażącej obojętności w kwestiach wiary. Jest to dość czytelna analogia do dzisiejszej sytuacji bogacącego się świata, zwłaszcza chrześcijańskiego. Kardynał Ratzinger, tuż przed jego wyborem na papieża w 2005 roku, ostrzegł, że jednym z absolutnie największych zagrożeń zewnętrznych i wewnętrznych dla współczesnego Kościoła jest „dyktatura relatywizmu” głosząca jakoby nie istniała żadna prawda obiektywna i absolutna. To właśnie z tej dyktatury wynika bezpośrednio destrukcyjna dla wiary dowolność interpretacji jej dogmatów i tradycji, która może otworzyć „czeluści” szatanowi czy zrodzić fałszywych proroków. Pytanie, czy już ich nie ma?

Komentarz do psalmu

Chciałbym pozazdrościć psalmiście jego miłości do Boga, tej tęsknoty za byciem w Jego świątyni. Czy ja też to czuję, gdy idę na Mszę Świętą, aby spotkać się z Panem? Czy w moim wnętrzu jest zapisane, że jestem stworzony dla Boga? Czy tęsknię za i szanuję sacrum? Może już zapomnieliśmy, jak w „pandemii” brakowało nam Eucharystii (udziału we Mszy świętej i adoracji) i pozostałych Sakramentów. Ten psalm jest jak rekolekcje w pigułce na temat naszej wiary, nadziei i miłości do Boga i Kościoła. Jest też testem naszego duchowego głodu. Czy mamy go, czy nie? To pragnienie bycia świętym tu na ziemi i w Niebie. Kiedy ktoś osiąga ten stan, wypełnia go Boża moc, która rośnie wraz ze świętością. Chciałbym krzyczeć: Boże, chcę być świętym! Niech się śmieją. Ja już wiem, co chcę. Póki co, Panie, nędza stoi przed Tobą – napełnij mnie Sobą.

Komentarz do Ewangelii

Podobnie jak pąki na drzewach zapowiadają nadchodzące lato, tak cierpienia w historii – zburzenie Jerozolimy, prześladowania wiernych, zamęt bezbożnego świata opisany we wcześniejszych czytaniach – mają być dla chrześcijan znakiem, że Bóg wkrótce zwycięży. Czy nie możemy także dostrzec w drzewie figowym, w jego pąkach, liściach, kwiatach nasze własne sumienia, decyzje płynące ze słuchania Słowa Bożego, spotkania z Sakramentami albo „małe cuda”, które dzieją się w nas i wokół nas? Jeśli nie potrafimy z rodzącej się przyrody wyczytać zmiany pory roku, nazywają nas głupcami. Jak więc nazwać tych, którzy nie widzą znaków od Boga? Czy tylko niewierzącymi? Niebo i ziemia – cały widzialny wszechświat, kosmos i natura – nie są wieczne. Zostały stworzone z niczego i w swoim obecnym, skażonym przez grzech kształcie przeminą, aby ustąpić miejsca Nowemu Niebu i Nowej Ziemi. Świat materialny nie jest najwyższą wartością, jest tylko sceną historii zbawienia. Jedynym stałym, niezmiennym i absolutnie pewnym punktem oparcia w całym kosmosie jest Słowo – Jezus Chrystus. Jego obietnice, Jego nauka i Jego Kościół mają charakter wieczny. Kiedy wszystko inne zawiedzie, Słowo Boże pozostanie niewzruszone.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Andrzeja Kowalskiego

Książka na dziś

Głoście całemu światu ewangelię. Kalendarz 2027 - Święty Jan Paweł II (ścienny - A3)

Jak co roku, tak i na 2027 rok przygotowaliśmy dla Państwa Kalendarz Papieski Przesłaniem kalendarza na 2027 rok są słowa "GŁOŚCIE CAŁEMU ŚWIATU EWANGELIĘ". Wpisują się one w hasło roku duszpasterskiego 2026/2027 Kościoła w Polsce: „Parafia wspólnotą misyjną” Użyte w kalendarzu cytaty z homilii, wypowiedzi św. Jana Pawła II, pomogą nam w przeżywaniu kolejnego roku z wiarą i nadzieją, w bliskości z Bogiem.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.