Środa

Czytania

(Ap 15,1-4)
Ja, Jan, ujrzałem na niebie znak inny, wielki i godzien podziwu: siedmiu aniołów trzymających siedem plag ostatecznych, bo w nich się dopełnił gniew Boga. I ujrzałem jakby morze szklane, pomieszane z ogniem, i tych, co zwyciężają Bestię i obraz jej, i liczbę jej imienia, stojących nad morzem szklanym, mających harfy Boże. A śpiewają pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Baranka w słowach: „Dzieła Twoje są wielkie i godne podziwu, Panie, Boże wszechwładny. Sprawiedliwe i wierne są Twoje drogi, o Królu narodów. Któż by się nie bał, o Panie, i Twego imienia nie uczcił? Bo Ty sam jesteś Święty, bo przyjdą wszystkie narody i padną na twarz przed Tobą, bo słuszne Twoje wyroki stały się jawne”.

(Ps 98,1.2-3ab.7-8.9)
REFREN: Dzieła Twe wielkie i godne podziwu

Śpiewajcie Panu pieśń nową,
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica
i święte ramię Jego.

Pan okazał swoje zbawienie,
na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją
dla domu Izraela.

Niech szumi morze i wszystko, co w nim żyje,
krąg ziemi i jego mieszkańcy.
Rzeki niech klaszczą w dłonie,
góry niech razem wołają z radości.

W obliczu Pana, który nadchodzi,
bo przychodzi osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie
i ludy według słuszności.

(Ap 2,10c)
Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec życia.

(Łk 21,12-19)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą przed królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa. Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie się mógł oprzeć ani się sprzeciwić. A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie zginie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie”.

Rozważania do czytań

o. Mieczysław Łusiak SJ

Zamieniać zło w dobro
Tak się czasem zastanawiamy, dlaczego nam się przytrafia zło ze strony innych. I oto dziś Pan Jezus daje nam odpowiedź: zło, które inni nam wyrządzają ma być dla nas sposobnością do czynienia dobra. Zresztą w ogóle najszczęśliwsi są ludzie, którzy na wszystko patrzą jak na dobrą okazję. Można wszystko uczynić „dobrą okazją”. Wystarczy jedynie trochę „popracować główką”, trochę pokombinować. Umiejętność takiego kombinowania uczyni nas szczęśliwymi pomimo wszystkich złych rzeczy, które nam się przytrafiają. My jednak wolimy kombinować w przeciwnym kierunku: aby dopatrzeć się zła tam, gdzie tylko jest to możliwe.
o. Mieczysław Łusiak SJ

Patroni dnia:

Alojzy Quattrocchi i Maria Corsini
pierwsza beatyfikowana para małżeńska. Maria Ludwika Corsini urodziła się we Florencji 24 czerwca 1884 roku. Wielką rolę w jej wychowaniu, a później w kształtowaniu jej dzieci, odegrali dziadkowie. Ukończyła szkołę handlową. Wyróżniała się nieprzeciętną inteligencją. Podobnie jak mąż, Maria działała w Akcji Katolickiej i innych stowarzyszeniach, oddawała się także pracy charytatywnej, zwłaszcza opiece nad chorymi. Urodziła 4 dzieci. Zmarła 14 lat po mężu, w roku 1965. Przeżyła 81 lat. Alojzy Beltrame Quattrocchi urodził się w Katanii 12 stycznia 1880 roku. Po ukończeniu nauki został adwokatem. Obejmował coraz to wyższe, prestiżowe stanowiska w instytucjach państwowych. W 1939 roku odrzucił propozycję objęcia urzędu adwokata generalnego. Zaraz po wojnie wraz z żoną, Marią Corsini, zaangażował się w ruch "Odrodzenie chrześcijańskie" oraz "Front rodzinny". Zmarł w Rzymie 9 listopada 1951 roku. Maria i Alojzy byli rodzicami czworga dzieci: Filipa (1906 r.), Stefanii (1908 r.), Cezarego (1909 r.) i Enrichetty (1914 r.). W uroczystości beatyfikacji uczestniczyło ich troje dzieci: 95-letni Filip (ksiądz Tarcisio), 92-letni Cezar (ojciec Paolino, trapista), 87-letnia Enrichetta. Brakowało Stefanii (siostry Cecylii, benedyktynki) zmarłej w 1993 r. Enrichetta wybrała życie samotnej konsekrowanej osoby świeckiej.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Jan widzi kolejny wielki znak na niebie – siedmiu aniołów z plagami – i triumfujący Kościół stojący nad morzem szklanym. Kościół śpiewa Pieśń Mojżesza i Pieśń Baranka. Po co są plagi? Co to jest gniew Boga? To pytania, które uczą. Plagi brzmią jak echo plag egipskich. Plagi nie mają zniszczyć, ale wstrząsnąć sumieniem. Człowiek XXI wieku czuje osamotnienie, boi się jakoby surowego Boga albo jest obojętny moralnie. Apokalipsa mówi: Bóg kocha Cię tak mocno, że nie może „przeżyć” Twojego wyboru szatana wołając w Ogrójcu: „ Ojcze oddal ode mnie ten kielich”. Jego gniew to miłość, która buntuje się przeciw Twojej samozagładzie. Zbawieni stoją nad „morzem szklanym pomieszanym z ogniem”. Śpiewają hymn złożony wyłącznie z cytatów Psałterza. Ogień wmieszany w szkło pokazuje dwie rzeczy: działanie Ducha Świętego i bolesną próbę męczeństwa, którą muszą przejść zwycięzcy Bestii. Oni nie utoną w tym morzu. I tak, jak Izraelici po przejściu Morza Czerwonego świętowali upadek Faraona, tak tutaj Kościół celebruje Boga – Suwerena, a nie cezarów‑uzurpatorów. Objawienie głosi: w obliczu terroru i zamętu historii jedynym stałym oparciem jest Bóg. „Sprawiedliwe i wierne są Twoje drogi, o Królu narodów!” (Ap 15,3). Ludzie z harfami Boga wypełniają niebiańską liturgię. Ziemski Kościół włącza się w tę liturgię w każdej Eucharystii. Czy Bóg jest na pierwszym miejscu w moim życiu?

Komentarz do psalmu

Podobnie jak Psalm 96, tak i ten chwali królestwo Boga i Jego ostateczne zwycięstwo nad chaosem świata. To biblijna pieśń radości, którą Nowy Testament odczytuje jako zapowiedź misji Jezusa Chrystusa. „Pieśń nowa” jest odpowiedzią człowieka na niezwykłe działanie Boga. Występuje w liturgii Kościoła i oznacza życie chrześcijanina odrodzonego chrztem. W słowach „Boża prawica” pojawia się sam Jezus, który przez zmartwychwstanie pokonał grzech i śmierć. Zbawienie nie jest już tylko dla Izraela – stało się dostępne dla wszystkich ludzi na ziemi, co Kościół świętuje m.in. w Boże Narodzenie. „Szumiące morza, klaszczące rzeki i śpiewające góry” pokazują, że przyroda nie jest martwa – ona też czeka na odnowienie przez Boga. Nadchodzący sąd Boży nie ma wywoływać strachu. Dla wierzących to zapowiedź upragnionej Paruzji, czyli powtórnego przyjścia Chrystusa na koniec tego świata, kiedy naprawi wszystkie krzywdy i wprowadzi ostateczną sprawiedliwość. Treść tego psalmu współbrzmi z nauczaniem św. Pawła w Liście do Rzymian (Rz 8, 19‑22), gdzie mowa o „stworzeniu, które z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych” i „głośno wzdycha”. Katolicka perspektywa odrzuca zarówno panteizm (utożsamianie Boga z naturą), jak i materializm (traktowanie natury jako martwego przedmiotu). Materialny świat ma swój udział w odkupieniu.

Komentarz do Ewangelii

Jezus uświadamia nam, swoim uczniom, że i my nie unikniemy prześladowania. On sam odczuł je na sobie aż po śmierć na Krzyżu. Powiedział nam przecież, że uczeń nie przewyższa Mistrza. Ten test „próby złota” nie występował tylko w czasach pierwszych chrześcijan. Nikt i nic nie jest tak obecnie zawzięcie atakowane jak kościół katolicki, jeden, powszechny, apostolski i maryjny. Każdy grzech jego członków jest izolowany od podobnych mu w innych środowiskach i wyolbrzymiany. Im bardziej zbliżamy się do eschatologicznego końca czasów, tym bardziej nasila się diabelska walka o dusze, aby na złość Bogu, wydrzeć je Niebu, dla którego zostały stworzone. Ta szatańska taktyka, zwalczania Niewiasty, używania fałszywych proroków, perfidnej intelektualnie reinterpretacji nauczania Bożego, wzbudzania histerii chrystofobicznej jakże jest rozpoznawalna w naszych czasach. Nasza wiara zawsze będzie wystawiona na próbę, a nasze oddanie Bogu będzie poddawane ocenie przez otoczenie i sumienie. To jest bolesne oczyszczanie Mistycznego Ciała Chrystusa. Zadośćuczynienie, poprawa życia, poświęcenie się to pewne sposoby, aby zawsze zdawać egzamin z wiary. Czas próby i całkowite zjednoczenie się z wolą Bożą, to dwa tematy, którym warto poświęcić czas na rozmyślanie i rachunek sumienia. Musimy pamiętać, mogą nam zabrać ciało, ale duszy nie zabiorą.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Andrzeja Kowalskiego

Książka na dziś

Głoście całemu światu ewangelię. Kalendarz 2027 - Święty Jan Paweł II (ścienny - A3)

Jak co roku, tak i na 2027 rok przygotowaliśmy dla Państwa Kalendarz Papieski Przesłaniem kalendarza na 2027 rok są słowa "GŁOŚCIE CAŁEMU ŚWIATU EWANGELIĘ". Wpisują się one w hasło roku duszpasterskiego 2026/2027 Kościoła w Polsce: „Parafia wspólnotą misyjną” Użyte w kalendarzu cytaty z homilii, wypowiedzi św. Jana Pawła II, pomogą nam w przeżywaniu kolejnego roku z wiarą i nadzieją, w bliskości z Bogiem.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.