Wtorek

Czytania

(Ap 14,14-20)
Ja, Jan, ujrzałem: Oto biały obłok, a Siedzący na obłoku, podobny do Syna Człowieczego, miał złoty wieniec na głowie, a w ręku swoim ostry sierp. I wyszedł inny anioł ze świątyni, wołając głosem donośnym do Siedzącego na obłoku: „Zapuść twój sierp i żniwa dokonaj, bo przyszła już pora dokonać żniwa, bo dojrzało żniwo na ziemi”. A Siedzący na obłoku rzucił swój sierp na ziemię i ziemia została zżęta. I wyszedł inny anioł ze świątyni, która jest w niebie, i on miał ostry sierp. I wyszedł inny anioł od ołtarza, mający władzę nad ogniem, i donośnie zawołał do mającego ostry sierp: „Zapuść twój ostry sierp i poobcinaj grona winorośli ziemi, bo jagody jej dojrzały”. I rzucił anioł swój sierp na ziemię, i obrał z gron winorośl ziemi, i wrzucił je do tłoczni ogromnej Bożego gniewu. I wydeptano tłocznię poza miastem, a z tłoczni krew trysnęła aż po wędzidła koni na tysiąc i sześćset stadiów.

(Ps 96,10.11-12.13)
REFREN: Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Głoście wśród ludów, że Pan jest królem,
tak świat On utwierdził,
że się nie zachwieje,
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli,
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie,
niech - wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.

Przed obliczem Pana, który się zbliża,
który już się zbliża, by osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie,
a ludy według swej prawdy.

(Ap 2,10c)
Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec życia.

(Łk 21,5-11)
Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: „Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony”. Zapytali Go: „Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy się to dziać zacznie?” Jezus odpowiedział: „Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: "Ja jestem" oraz: "nadszedł czas". Nie chodźcie za nimi. I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec”. Wtedy mówił do nich: „Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Będą silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie”.

Rozważania do czytań

o. Mieczysław Łusiak SJ

Przepowiednie o końcu świata są głupie
Przepowiednie o końcu świata są stare jak świat. Wszystkie one są „głupie”, to znaczy nie mają i nie będą mieć pokrycia z rzeczywistością. To byłoby bardzo złe dla nas, gdybyśmy poznali datę końca świata. Dlatego jej nie poznamy. Nie warto więc marnować czasu i energii na domysły, kiedy to nastąpi. Lepiej skupić się na nauce życia w Niebie, bo dla każdego z nas ten świat skończy się najpóźniej za kilkadziesiąt lat.
Koniec świata nie jest tragedią. Tragedią jest odrzucenie życia w Niebie przez odrzucenie Miłości jako swojego sposobu istnienia.
o. Mieczysław Łusiak SJ

Patroni dnia:

Andrzej Dung-Lac, prezbiter, i Towarzysze
Pierwsi misjonarze, którzy przynieśli wiarę chrześcijańską do Wietnamu, przybyli tam w 1533 r. Ich działalność nie spotkała się z przychylnością władz. Przez kolejne trzy stulecia chrześcijanie byli prześladowani za swoją wiarę. Wielu z nich poniosło śmierć męczeńską, zwłaszcza podczas panowania cesarza Minh-Manga w latach 1820-1840. Zginęło wtedy od 100 do 300 tysięcy wierzących. Andrzej Dung-Lac urodził się około 1795 r. W wieku 12 lat wraz z rodzicami, którzy poszukiwali pracy, przeniósł się do Hanoi. Tam spotkał katechetę, który zapewnił mu jedzenie i schronienie. Nauczywszy się chińskiego i łaciny, sam został katechetą. Został wysłany na studia teologiczne. 15 marca 1823 r. przyjął święcenia kapłańskie. W 1835 r. Andrzej Dung został aresztowany po raz pierwszy. Dzięki pieniądzom zebranym przez jego parafian został uwolniony. Żeby uniknąć prześladowań, zmienił swoje imię na Andrzej Lac i przeniósł się do innej prefektury. 10 listopada 1839 r. ponownie go aresztowano. Został zwolniony z aresztu po wpłaceniu odpowiedniej kwoty. Po raz trzeci aresztowano go i współbraci po zaledwie kilkunastu dniach; trafili do Hanoi. Tam przeszli niezwykłe tortury. Zostali ścięci mieczem 21 grudnia 1839 r. Andrzej był w pierwszej grupie męczenników wietnamskich beatyfikowanych w 1900 r.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Janowa wizja pokazuje dwa obrazy: żniwa i winobrania. Od dawna te obrazy wywołują pytania o Boże działanie w historii i o koniec ludzkich losów. Obraz Syna Człowieczego z ostrym sierpem i rzeką krwi z tłoczni prowadzi do różnych interpretacji. Historyczno‑krytyczna interpretacja podkreśla sąd nad bezbożnymi. Cytuje proroctwo Joela (Jl 4,13): „Zapuśćcie sierp, bo żniwo już dojrzało”. W tej interpretacji żniwo i winobranie oznaczają karę dla pogańskich narodów. Dramaturgiczno‑liturgiczna interpretacja zwraca uwagę na rozkazy płynące ze „świątyni” i „od ołtarza” (w. 15.17.18). Tam sąd jest odpowiedzią Boga na modlitwy cierpiącego Kościoła, wplecioną w niebiańską liturgię. Chrystocentryczna i paschalna interpretacja twierdzi, że na Krzyżu nastąpił ostateczny sąd nad światem. Krew z tłoczni odnosi się do Męki Pańskiej poza murami Jerozolimy. Ten pogląd zawiera także encyklika Benedykta XVI, Spe Salvi („W nadziei zbawieni”). W fragmencie o Sądzie Ostatecznym jest mowa o tym, że cierpienie i zło zostaną spalone i zamienione w ogień Chrystusowej miłości na Krzyżu. Boża sprawiedliwość jest realna i żąda zadośćuczynienia za krzywdy ofiar historii. Cierpienie nie poszło na marne, a zło nie ma i nie będzie mieć ostatniego słowa w dziejach wszechświata.

Komentarz do psalmu

Psalm 96 jest mocnym, kosmicznym hymnem uwielbienia Boga. Należy do psalmów, które mówią o królowaniu Boga. W wersecie dziesiątym słyszymy: „Pan króluje!”. To daje pewność, że świat nie zmierza wprost do zagłady. Choć wokół są kryzysy, wojny i niepokoje, historia ma sens. Historia zmierza do ostatecznego zwycięstwa miłości i sprawiedliwości Bożej. Kolejne wersety malują obraz nieba, ziemi, morza, pól i drzew. Wszystko to aż krzyczy z radością przed obliczem Pana. Psalm przypomina, że stworzenie - natura nie jest bezduszną materią ani tylko tłem dla ludzi. Cały kosmos ma wymiar sakralny. Kosmos tęskni za powrotem do harmonii ze Stwórcą. Ta harmonia została zaburzona przez ludzkie odstępstwo. Ostatnie słowa tego psalmu brzmią jak przedsmak sądu ostatecznego. Czytać je możemy z radością, bo wiemy, że należymy już do Pana. W świecie pełnym niesprawiedliwości, upadłych autorytetów, wojen i korupcji wybrawszy Miłosierdzie, tęsknimy za prawdą – Bożą Sprawiedliwością. To przesłanie daje nam nadzieję. Ostateczne słowo w historii nie należy do agresorów, manipulatorów ani niesprawiedliwych systemów. Ostateczne słowo należy do Boga, który przywróci ład.

Komentarz do Ewangelii

To, co się historycznie stało, naprawdę skłania do myślenia. Najpierw została doszczętnie zburzona świątynia, potem wielu pobożnych pogrążyło się w błędach. Zburzenie świątyni jerozolimskiej nie było tylko karą za zabicie Syna Człowieczego. To był głównie efekt wyboru złej drogi przez błądzących przywódców duchowych i politycznych Izraela. Nie uwierzyli Prorokom, cudom Jezusa, że Bóg pośle swojego Syna, żeby przywrócić na ziemi Królestwo Boże, przyciągnąć zagubioną ludzkość i dać początek „nowej ziemi i nowego nieba”. Odrzucenie Chrystusa-Mesjasza opóźniło te plany. Najczęstszym źródłem wojen, cierpienia i niepokoju jest ludzkie ego – wola człowieka oddzielona od Boga. Dziś świat jest coraz bardziej splamiony grzechem, więc wejście do Nowego Jeruzalem wymaga gruntownego oczyszczenia. Wojny, rewolucje, klęski natury i upadek ludzkich instytucji to tylko skutek gromadzenia się zła w człowieku. Kary dla świata pojawiają się, by przełamać ludzką pychę i podstępność, na które łagodne środki już nie działają. To bolesne oczyszczenie, te zgliszcza wokół dopuszczone przez Bożą Sprawiedliwość, mają zmusić człowieka do opamiętania się, do nawrócenia. W końcu ten proces jest niezbędny, bo ziemia w takim stanie nie jest godna przyjąć nowej, wyższej świętości życia w Bożej Woli, która ma rozkwitnąć w przyszłych pokoleniach.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Andrzeja Kowalskiego

Książka na dziś

Głoście całemu światu ewangelię. Kalendarz 2027 - Święty Jan Paweł II (ścienny - A3)

Jak co roku, tak i na 2027 rok przygotowaliśmy dla Państwa Kalendarz Papieski Przesłaniem kalendarza na 2027 rok są słowa "GŁOŚCIE CAŁEMU ŚWIATU EWANGELIĘ". Wpisują się one w hasło roku duszpasterskiego 2026/2027 Kościoła w Polsce: „Parafia wspólnotą misyjną” Użyte w kalendarzu cytaty z homilii, wypowiedzi św. Jana Pawła II, pomogą nam w przeżywaniu kolejnego roku z wiarą i nadzieją, w bliskości z Bogiem.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.