Poniedziałek

Czytania

(Ap 14,1-3.4b-5)
Ja, Jan, ujrzałem: a oto Baranek stojący na górze Syjon, a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące, mających imię Jego i imię Jego Ojca na czołach swoich wypisane. I usłyszałem z nieba głos jakby głos mnogich wód i jakby głos wielkiego grzmotu. A głos, który usłyszałem, brzmiał jak gdyby harfiarze uderzali w swe harfy. I śpiewają jakby pieśń nową przed tronem i przed czterema Zwierzętami, i przed Starcami: a nikt tej pieśni nie mógł się nauczyć prócz stu czterdziestu czterech tysięcy wykupionych z ziemi. Ci Barankowi towarzyszą, dokądkolwiek idzie. Ci spośród ludzi zostali wykupieni na pierwociny dla Boga i dla Baranka, a w ustach ich kłamstwa nie znaleziono: są nienaganni.

(Ps 24,1-2.3-4ab.5-6)
REFREN: Oto lud wierny, szukający Boga

Daj mi poznać, Twoje drogi, Panie,
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń,
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Dobry jest Pan i prawy,
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze,
pokornych uczy dróg swoich.

Wszystkie ścieżki Pana są pewne i pełne łaski
dla strzegących Jego praw i przymierza.
Bóg powierza swe zamiary tym, którzy się Go boją,
i objawia im swoje przymierze.

(Mt 24,42a.44)
Czuwajcie i bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie.

(Łk 21,1-4)
Gdy Jezus podniósł oczy, zobaczył, jak bogaci wrzucali swe ofiary do skarbony. Zobaczył też, jak uboga jakaś wdowa wrzuciła tam dwa pieniążki. I rzekł: „Prawdziwie powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni. Wszyscy bowiem wrzucali na ofiarę z tego, co im zbywało; ta zaś z niedostatku swego wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie”.

Rozważania do czytań

o. Mieczysław Łusiak SJ

Nie czyńmy bubli
Znów Pan Jezus nam przypomina, że nie liczy ilość, tylko jakość. Dobrze wiemy, że tam, gdzie stawia się na ilość, a nie na jakość, korzyści są chwilowe. Dotyczy to również życia duchowego. Jednym słowem: nie liczy się ile w życiu dokonamy, ale to jak dokonamy tego, czego dokonamy. Czyny dokonane nie z czystej miłości są kruche, są swoistym „bublem”.
o. Mieczysław Łusiak SJ

Patroni dnia:

Święty Klemens I, papież i męczennik
był trzecim następcą św. Piotra (po Linusie i Klecie), a więc czwartym papieżem. Kierował Kościołem w latach 88-97. W edług Tertuliana miał być ochrzczony i otrzymać święcenia kapłańskie z rąk Piotra Apostoła - prawdopodobnie znał także św. Pawła. Tradycja chrześcijańska podaje, że Klemens poniósł męczeńską śmierć w 97 lub 101 r. Prawdopodobnie został wygnany z Rzymu do Chersonezu Taurydzkiego (dzisiejszy Krym), gdzie w kopalniach wśród ok. 2000 chrześcijan-skazańców głosił naukę Chrystusową, za co został skazany przez cesarza na śmierć i wrzucony do Morza Czarnego z kotwicą u szyi.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

W opozycji do wcześniej przedstawionego panowania Bestii, rozdział 14 opisuje zwycięstwo Baranka i 144 000 opieczętowanych, którzy stoją przy Nim na górze Syjon. Góra Syjon jest teraz miejscem, gdzie ziemia i niebo łączą się w niepojętej celebracji. Te 144 000 nie oznaczają tylko nieprzeliczonej rzeszy zbawionych, jak w siódmym rozdziale. Z Nowego Testamentu wynika, że krzyż otwartą podjęty na ziemi z miłości do Chrystusa jest bramą do Nieba. To on uczy wybranych tajemnej pieśni: Miłości Ukrzyżowanej, zwłaszcza tych, którzy poświęcili życie Bogu. Księga nie ma ukrywać prawdy ani przerażać czytelnika. Pokazuje rzeczywistość z perspektywy Boga. Wróćmy do pierwszych wersów Objawienia, do błogosławieństwa: „Szczęśliwy (beatus), kto odczytuje, i ci, którzy słyszą słowa proroctwa …” (Ap 1,3). Jak moglibyśmy być szczęśliwi, czytając o jeźdźcach, trąbach, bestiach, gdyby nie było nadziei? Czytelnik widzi ostateczny sens historii – zło jest już pokonane, a zwycięstwo należy do Boga, do Baranka. Przesłanie jest proste: szczęśliwi są ci, którzy mimo trudności i lęków szukają w tej księdze nadziei, bo odkryją, że Bóg ma wszystko w swoich rękach i prowadzi ich do Siebie. Czy odważę się prosić podczas Przeistoczenia: wybiel moje szaty w Twej Krwi, Baranku?

Komentarz do psalmu

Ile razy w życiu byliśmy w kościele? Czy kiedykolwiek zastanawialiśmy się albo czy zawahaliśmy się przez moment niepewni swej godności, by stanąć przed Bogiem? Czy „nasz Bóg” nie stał się zbyt „swojski” po tylu wizytach? Psalm 24 jest jak rachunek sumienia wobec Trójcy Świętej obecnej w każdej katolickiej świątyni. Psalmista podaje cztery warunki, które są wciąż aktualne dla współczesnego człowieka chcącego spotkać się z Bogiem: - Człowiek o rękach nieskalanych – uczciwość w działaniu, brak korupcji, czyste interesy, niewykorzystywanie innych. - Czyste serce – przejrzyste intencje, brak cynizmu i obłudy. - Dusza nie skłania się ku marnościom – wolność od współczesnych bożków: szybki zarobek, bezmyślne lajki, pogoń za karierą i sławą. - Nie przysięga obłudnie – trzymać się danego słowa w czasach łamanych obietnic i fake newsów. Warto więc zadać sobie pytanie: do kogo należę? Czy te warunki wciąż mają znaczenie w moim życiu?

Komentarz do Ewangelii

Wrzucić dwa leptony do skarbnicy, nie oznacza tego samego, co wtrącić swoje trzy grosze do czegoś. Choć to niewielka suma, pieniędzy, to sprawa jest poważna: dotyczy życia i śmierci. W starożytnym Izraelu status wdowy oznaczał często marginalizację społeczną i ekonomiczną. Jeśli kobieta nie miała męża, jej sytuacja materialna stawała się o wiele bardziej niepewna. Była bardzo często zależna od ludzkiej solidarności i od opieki Boga. Wdowa nie oddaje Bogu części swojego majątku – oddaje Mu całe swoje życie. Mogła dać tylko jeden pieniążek. Jej nędza staje się miejscem radykalnego zaufania. Bogaci składają wielkie sumy, ale robią to z tego, co im zbywa, po zaspokojeniu własnych potrzeb i zachcianek. Ich ofiara nie wymaga prawdziwego wyrzeczenia, nie narusza ich poczucia bezpieczeństwa materialnego i nie zdobywa „utrzęsionej” łaski od Boga. Nie da się służyć jednocześnie Bogu i mamonie. W oczach Boga nie liczy się wielkość daru, lecz stopień miłości i ofiarności serca. Uboga wdowa uczy, że prawdziwe zaufanie Bogu zaczyna się tam, gdzie kończą się ludzkie zabezpieczenia. Ofiara wdowy jest zapowiedzią tego, co uczynił Jezus. Jezus nie oddał Bogu tego, co mu „zbywa”. Oddał całe swoje życie na krzyżu, ogołacając siebie dla zbawienia świata. Postawa wdowy ukazuje logikę Paschy i uczy heroiczności cnót.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Andrzeja Kowalskiego

Książka na dziś

Głoście całemu światu ewangelię. Kalendarz 2027 - Święty Jan Paweł II (ścienny - A3)

Jak co roku, tak i na 2027 rok przygotowaliśmy dla Państwa Kalendarz Papieski Przesłaniem kalendarza na 2027 rok są słowa "GŁOŚCIE CAŁEMU ŚWIATU EWANGELIĘ". Wpisują się one w hasło roku duszpasterskiego 2026/2027 Kościoła w Polsce: „Parafia wspólnotą misyjną” Użyte w kalendarzu cytaty z homilii, wypowiedzi św. Jana Pawła II, pomogą nam w przeżywaniu kolejnego roku z wiarą i nadzieją, w bliskości z Bogiem.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.