13 października 2026
Wtorek
Wtorek XXVIII tygodnia okresu zwykłego
Czytania: (Ga 5, 1-6); (Ps 119 (118), 41 i 43. 44-45. 47-48); (Hbr 4, 12); (Łk 11, 37-41);
Rozważania: Ewangeliarz OP , o. Marcin Ciechanowski OSPPE , Bractwo Słowa Bożego
Książka na dziś: Miłość na zawsze
Czytania
(Ga 5, 1-6)
Bracia: Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli! Oto ja, Paweł, mówię wam: Jeżeli poddacie się obrzezaniu, Chrystus wam się na nic nie przyda. I raz jeszcze oświadczam każdemu człowiekowi, który poddaje się obrzezaniu: jest on zobowiązany zachować wszystkie przepisy Prawa. Zerwaliście z Chrystusem wszyscy, którzy szukacie usprawiedliwienia w Prawie; wypadliście z łaski. My zaś z pomocą Ducha dzięki wierze wyczekujemy spodziewanej sprawiedliwości. Albowiem w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani jego brak nie mają żadnego znaczenia, tylko wiara, która działa przez miłość.
(Ps 119 (118), 41 i 43. 44-45. 47-48)
REFREN: Niech Twoja łaska zstąpi na mnie, Panie
Panie, niech zstąpi na mnie Twoja łaska,
Twoje zbawienie według Twej obietnicy.
Nie odbieraj moim ustom słowa prawdy,
bo ufam Twoim wyrokom.
A Prawa Twego zawsze strzec będę,
po wieki wieków.
I będę kroczył szeroką drogą,
bo szukam Twoich przykazań.
I będę się weselił z Twoich przykazań,
które umiłowałem.
Moje ręce wznoszę ku Twym wyrokom, które miłuję,
i rozważam Twoje ustawy.
(Hbr 4, 12)
Żywe jest słowo Boże i skuteczne, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.
(Łk 11, 37-41)
Pewien faryzeusz zaprosił Jezusa do siebie na obiad. Poszedł więc i zajął miejsce za stołem. Lecz faryzeusz, widząc to, wyraził zdziwienie, że nie obmył wpierw rąk przed posiłkiem. Na to Pan rzekł do niego: "Właśnie wy, faryzeusze, dbacie o czystość zewnętrznej strony kielicha i misy, a wasze wnętrze pełne jest zdzierstwa i niegodziwości. Nierozumni! Czyż Stwórca zewnętrznej strony nie uczynił także wnętrza? Raczej dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a zaraz wszystko będzie dla was czyste".
Rozważania do czytań
Ewangeliarz OP
o. Marcin Ciechanowski OSPPE
Ewangelia o faryzeuszu i obmywaniu naczyń dotyka stałej pokusy ucieczki w pozór…, formę…, i iluzję. Czystość zewnętrzna staje się dla nas parawanem, za którym próbujemy ukryć to, co niepokojące i zepsute we własnym wnętrzu. Zdumiewająca jest ta ludzka skłonność do dbania o wizerunek…, poprawność gestów…, i zachowanie religijnych pozorów…, - podczas gdy wnętrze kielicha, - nasze własne serce, - pozostaje pełne zdzierstwa…, egocentryzmu…, i niegodziwości.W codziennym życiu nikt, myjąc naczynie, nie zaczyna od jego zewnętrznej strony, pozostawiając w środku brud i osad. A jednak w wymiarze duchowym nieustannie ulegamy tej absurdalnej fikcji. Prawdziwy problem człowieka nigdy nie leży w tym, co dotyka go z zewnątrz, - lecz w tym, co wychodzi z jego serca. Zewnętrzne obmycia i rytuały nie są w stanie przemienić głębi naszej duszy. Dają jedynie złudne poczucie poukładania, - odseparowując nas od prawdy o własnej nędzy i słabości.
Chrystus wskazuje jedyny ratunek przed tą wewnętrzną hipokryzją: dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a wszystko będzie dla was czyste. Prawdziwe oczyszczenie nie dokonuje się przez zachowywanie przepisów, ale przez jałmużnę, która naprawdę kosztuje, - przez złożenie w darze tego, co nosimy w głębi serca. Tylko wydanie tego, co w nas najcenniejsze…, najbardziej ukryte…, i kosztowne…, - kruszy pancerz samowystarczalności i otwiera nas na Boże miłosierdzie oraz na drugiego człowieka.
o. Marcin Ciechanowski OSPPE
Patroni dnia:
Błogosławiony Honorat Koźmiński, prezbiter
urodził się 16 października 1829 r. w Białej Podlaskiej, w rodzinie inteligenckiej. Był bardzo zdolny, po ukończeniu gimnazjum w Płocku studiował na wydziale budownictwa warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Będąc w gimnazjum zaniechał praktyk religijnych, a w czasie studiów zupełnie stracił wiarę. 23 kwietnia 1846 r. został aresztowany przez policję carską pod zarzutem udziału w spisku i osadzony w X pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Wówczas ciężko zachorował; powracając do zdrowia, przemyślał dokładnie swoje życie i nawrócił się. Po ukończeniu studiów, 8 grudnia 1848 r. wstąpił do klasztoru kapucynów. Po ukończeniu studiów teologicznych przyjął święcenia kapłańskie 27 listopada 1852 r. Wkrótce został mianowany profesorem retoryki oraz sekretarzem prowincjała. W 1861 roku, po kasacie zakonów przez władze carskie, o. Honorat został przewieziony do Zakroczymia pod Warszawą. Pomimo trudnych warunków tworzył tam dalej grupy tercjarek. Około 1889 r. zwrócił się do Stolicy Świętej o zatwierdzenie zgromadzeń bezhabitowych. W tym samym roku uzyskał aprobatę. Dzięki temu powstało 26 stowarzyszeń tercjarskich, z których na przestrzeni lat uformowały się liczne zgromadzenia zakonne. Ostatecznie osiadł w Nowym Mieście nad Pilicą. W 1895 r. został komisarzem generalnym polskiej prowincji kapucynów i przyczynił się do znacznego rozwoju zakonu. Pozbawiony słuchu i cierpiący fizycznie, resztę lat spędził na modlitwie i kontemplacji. Wyczerpany pracą apostolską, zmarł w opinii świętości 16 grudnia 1916 r.
Bractwo Słowa Bożego
Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego
Komentarz do pierwszego czytania
Najważniejsze postawy moralne określamy mianem wartości, czyli czegoś cennego, wartego zachodu i wyrzeczeń.
„Ku wolności wyswobodził nas Chrystus”. Dla pierwszych chrześcijan ta wolność, oprócz ponadczasowego znaczenia teologicznego, oznaczała również wygaśnięcie przepisów rytualnych Starego Testamentu, w tym nawet tak ważnego jak obrzezanie.
Jakie znaczenie może mieć nauczanie św. Pawła dla nas dziś? Św. Jan Paweł II w swoim nauczaniu duchowym i moralnym powracał do świata wartości w kluczu daru i obowiązku. Z jednej strony staramy się o wartości, zdobywamy je. Ale nie wolno też zapominać, że są one darem i jako dar posiadają pewne ramy, w których mogą się one realizować. Jednak obok właściwych wartości, jak wolność, istnieją inne pojęcia, takie jak swawola, czy życie pozbawione zasad, które można nazwać zuchwałością.
Biada ludzkości, kiedy w szaty wolności przebierają się ludzie zuchwali. Leon XIII mówił o nich tak: „Zuchwałość złych ludzi nie byłaby tak wielka, ani nie byłaby ona przyczyną tak wielu zniszczeń, gdyby w wielu sercach była mocniejsza i bardziej zakorzeniona wiara, która działa poprzez miłość i gdyby nie zanikło tak mocno zachowywanie praw, danych człowiekowi przez Boga” (Encyklika "Sapientiae Christianae”).
Komentarz do psalmu
Życie wartościami potrzebuje inspiracji. Co jest dla nas ważne w życiu? Skąd wzięły się nasze przekonania, że ważne jest akurat to, a nie coś innego? Dla człowieka wierzącego źródłem inspiracji pozostaje niezmiennie objawienie Boże. To sam Bóg mówi nam, co jest dobre, a co złe i do czego mamy dążyć, a czego unikać. Temu właśnie poświęcony jest Psalm 119. Niektórym ludziom jego rytmiczne frazy wydają się monotonne i nudne. Popatrzmy jednak na entuzjazm, z jakim został on napisany. Ileż żaru i radości autor wkłada w każde słowo. A nie są to przecież słowa łatwe: wyroki, ustawy, przykazani - to wszystko może nam się kojarzyć z ograniczeniami i wyrzeczeniem. A przecież dla Psalmisty są to wartości pożądane. On nie „musi” wypełniać przykazań, on „chce i pragnie” je wypełniać, bo znajduje w nich życie i radość. Bez wątpienia psalm ten wyszedł spod pióra człowieka bardzo doświadczonego w kroczeniu po Bożych ścieżkach. Uczmy się, zatem, tego entuzjazmu od prawdziwego eksperta!
Komentarz do Ewangelii
Powierzchowna lektura Ewangelii może przyprowadzić nas do wniosku, że faryzeusze są czarnymi charakterami tej opowieści. Kiedy jednak przyjrzymy się im bliżej, dochodzimy do wniosku, że byli religijną elitą swojej epoki. Nieustanne spory, które toczą z Jezusem nie powstają dlatego, że pochodzą oni ze świata oddalonego od Boga. Nie! Konflikt rodzi się bo zarówno Jezus, jak i jego oponenci znajdują się w tej samej przestrzeni pojęć i obyczajów. Faryzeusze powstali ok. półtora wieku wcześniej jako ruch stawiający sobie za cel gorliwe przestrzeganie przepisów Prawa Mojżeszowego. Jednak z czasem wymagania codziennego życia sprawiły, że zaczęli oni szukać kruczków prawnych, aby zewnętrznie ich postawy wyglądały na właściwe, choć wewnętrznie mogły być już daleko od wcześniejszego zamiaru Bożego. W tę właśnie hipokryzję uderza Pan Jezus i napotyka na zdecydowany opór. Czas pokazał, że nie było czego bronić. Nastała epoka wiary wewnętrznej, poszukującej prawdziwej relacji ze Stwórcą.
Postawa faryzeuszów pozostaje jednak i w naszych czasach wielką pokusą. Dlatego wracajmy do sensu tego sporu, aby nie popaść w te same sidła.
Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez o.Dariusza Pielaka SVD
Książka na dziś
To książka nie tylko dla narzeczonych czy par planujących ślub, ale również dla nastolatków, którzy dopiero wkraczają w świat relacji i szukają prawdy o tym, czym jest trwałe uczucie. W świecie powierzchownych relacji, nierealistycznych wzorców z mediów społecznościowych i lęku przed zobowiązaniami, YOUCAT daje młodym ludziom solidny fundament i pewność opartą na wartościach. Książkę opatrzono wstępem papieża Leona XIV, co dodatkowo podkreśla jej głęboki sens duchowy. 1000 pytań Publikacja powstała na podstawie doświadczeń i pytań młodzieży z aż 30 krajów. Stanowi nowatorską odpowiedź na apel papieża Franciszka o gruntowne przygotowanie do miłości na całe życie. Dzięki przystępnej formie, interaktywnym kodom QR odsyłającym do dodatkowych materiałów oraz praktycznym wskazówkom, z książki można korzystać indywidualnie, we dwoje lub podczas spotkań w grupach.
Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.