24 sierpnia 2026

Poniedziałek

Święto św. Bartłomieja, apostoła

Czytania: (Ap 21, 9b-14); (Ps 145, 10-11. 12-13ab. 17-18); Aklamacja (J 1, 49b); (J 1, 45-51);

Rozważania: Ewangeliarz OP , ks. Adam Łuźniak , Bractwo Słowa Bożego

Książka na dziś: Katolicki Komentarz do Pisma Świętego. Komplet 17 tomów

Czytania

(Ap 21, 9b-14)
Anioł tak się do mnie odezwał: "Chodź, ukażę ci Oblubienicę, Małżonkę Baranka". I uniósł mnie w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą, i ukazał mi Miasto Święte, Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, mające chwałę Boga. Źródło jego światła podobne do kamienia drogocennego, jakby do jaspisu o przejrzystości kryształu. Miało ono mur wielki a wysoki, miało dwanaście bram, a na bramach dwunastu aniołów i wypisane imiona, które są imionami dwunastu pokoleń synów Izraela. Od wschodu trzy bramy i od północy trzy bramy, i od południa trzy bramy, i od zachodu trzy bramy. A mur Miasta ma dwanaście warstw fundamentu, a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka.

(Ps 145, 10-11. 12-13ab. 17-18)
REFREN: Niech wierni Twoi sławią Twe królestwo

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła
i niech Cię błogosławią Twoi święci.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa
i niech głoszą Twoją potęgę.

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków,
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają,
wszystkich wzywających Go szczerze.

Aklamacja (J 1, 49b)
Nauczycielu, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela.

(J 1, 45-51)
Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: "Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy, Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu". Rzekł do niego Natanael: "Czyż może być co dobrego z Nazaretu?" Odpowiedział mu Filip: "Chodź i zobacz". Jezus ujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego, i powiedział o nim: "Patrz, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu". Powiedział do Niego Natanael: "Skąd mnie znasz?" Odrzekł mu Jezus: "Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod drzewem figowym". Odpowiedział Mu Natanael: "Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś królem Izraela!" Odparł mu Jezus: "Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: „Widziałem cię pod drzewem figowym?” Zobaczysz jeszcze więcej niż to". Potem powiedział do niego: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego".

Rozważania do czytań

Ewangeliarz OP

ks. Adam Łuźniak

Jezusowe „Biada!” wypływa z Jego głębokiej miłości do swoich rodaków, do braci i sióstr żyjących tradycją Przymierza z Bogiem. W taki sposób Jezus wyraża swój smutek przeżywany na widok kryzysu dotykającego przywódców Narodu Wybranego. Bolesny jest dla Jezusa fakt, że sens Przymierza zawartego na Synaju zatarł się w sercach wielu z tych, którzy sprawują władzę w Izraelu i mu przewodzą jako autorytety duchowe. „Zamykanie królestwa niebieskiego” i „czynienie winnym potępienia” to konsekwencja rozbudowanej sieci szczegółowych przepisów porządkujących całe życie człowieka. Pozyskany dla wiary w Boga człowiek, kolejny współwyznawca włączony do Narodu Wybranego, nagle okazuje się niezdolny do wypełnienia całego bagażu przepisów. W konsekwencji przekraczając przepisy ustanowione i egzekwowane przez faryzeuszów i uczonych w Piśmie staje się winnym niezachowania Prawa, a przez to odejścia od Przymierza z Bogiem.
Świątynia i ołtarz z nią związany to elementy przestrzeni sakralnej Izraela, centrum kultu Boga Jedynego. Faryzeusze w swoim myśleniu zagubili osobistą więź z Bogiem. To, co dla nich okazuje się kluczowe to nie świątynia i ołtarz, obraz Bożej obecności i synonim Bożego daru – łaski okazywanej Izraelowi, ale materialne wyposażenie świątyni i ofiary składane na ołtarzu, czyli to, co człowiek wnosi od siebie do czci oddawanej Bogu. Krytyka wyrażona przez Jezusa odsłania jak bardzo faryzeusze i uczeni w Piśmie zawłaszczyli Prawo i liturgię Izraela. Przypisali sobie samym tytuł do decydowania, co jest ostatecznie słuszne w postępowaniu i co jest wartościowe jako ofiara dla Boga Najwyższego. Jezus tę sytuację nazywa ślepotą. Ludzie nią obciążeni sercem są daleko od Boga, nie pozwalają by Bóg ich prowadził, a sami idą błędną drogą i innych wyznawców na te manowce sprowadzają.
Jezusowe słowa obnażają pokusę, która nieustannie próbuje wedrzeć się do naszych serc. Pokusa, by osobistą więź z Ojcem mierzyć kategoriami „co” formalnie trzeba robić i „ile” w ofierze składać. To, co okazuje się kluczowe w Jezusowym przesłaniu, to przylgnięcie sercem do woli Ojca i rozjaśnionej przez Ducha Świętego w bieżącym życiu. Takie przylgnięcie pozwala odkryć dar dziecięctwa Bożego i wejść w relację miłości, która nie zadaje pytanie o formalną stronę ofiary, bo kochającemu Ojcu chce zawsze ofiarować więcej.
ks. Adam Łuźniak

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Wydaje się, że pierwsze czytanie najlepiej jest interpretować w ścisłej łączności z Ewangelią – w niej, Bartłomiej-Natanael, zachwycony znajomością swego serca przez Jezusa, słyszy od Niego zapowiedź: „Zobaczysz jeszcze więcej niż to”. Czy może być coś większego od bycia poznanym przez Boga?! Wiele osób zatrzymuje się na tym aspekcie swojej modlitwy: „Jezus mnie zna do głębi! «Przenikasz i znasz mnie, Panie…» (por. Ps 139 [138], 1)”. Tymczasem czytanie z Apokalipsy pozwala poszerzyć tę perspektywę, „ukościelnić” ją, by tak rzec. Oto jej autor – podczas niedzielnej liturgii – „doznaje zachwycenia” (zob. Ap 1, 10) i otrzymuje szereg wizji, których treścią jest Kościół, czyli „Chrystus pośród nas” (por. Kol 1, 27). Dzisiejsze końcowe wizje objawiają Kościół jako „Oblubienicę, Małżonkę Baranka” i zarazem „Miasto Święte – Jeruzalem [Nowe]”. Pobrzmiewają tu starotestamentalne teksty prorockie, personifikujące Izraela z jego świątynią jako kobietę umiłowaną przez Boga. Skoro więc i ja, i Ty – jak Bartłomiej-Natanael – jesteśmy osobiście rozpoznani przez Pana, to zmienia się także więź między nami, stajemy się organiczną jednością, o której mówią dzisiejsze obrazy apokaliptyczne. Zauważmy przy tym, że zarówno Bartłomiej-Natanael, jak i autor Apokalipsy pozwolili Jezusowi i aniołowi poprowadzić się w wierze dalej. Pozwólmy i my!

Komentarz do psalmu

Do apokaliptycznych figur „Oblubienicy” i „Miasta” psalmista dołącza obraz „królestwa”, w czym zbiega się z okrzykiem Bartłomieja-Natanaela z Ewangelii: „Ty jesteś Królem Izraela!”. A „królestwo” to także obraz Kościoła: „Kościół jest Królestwem Chrystusa już teraz obecnym w misterium” (KKK 763). Warto zafundować sobie w tym kontekście prywatną katechezę nt. rzeczywistości Kościoła w zamyśle Bożym, sięgając do naszego Katechizmu (751-758), by uchwycić wspólny mianownik tych i innych jeszcze obrazów.

Komentarz do Ewangelii

Czwarta Ewangelia zaczyna się i kończy subtelnym zapewnieniem, że wiarę w Jezusa przyjmuje się i wyznaje we wspólnocie, czyli w Kościele. Najpierw jest to dzisiejszy Bartłomiej-Natanael, który odmawia uwierzeniu na słowo Filipa; na końcu jest to Tomasz, który odmawia uwierzeniu na słowa dziesięciu braci apostołów. Do obu z nich Jezus wyciąga rękę indywidualnie: Bartłomiejowi-Natanaelowi mówiąc o tajemniczym „figowcu”, Tomaszowi zaś odsłaniając rany po gwoździach i włóczni. Tym samym, Jezus potwierdza to, co wcześniej przekazała im wspólnota Kościoła. Ponadto, obu apostołom Jezus zaleca poszerzenie perspektywy: Bartłomiej-Natanael ma nie poprzestawać na wierze na bazie znaku owego „figowca”, Tomasz zaś ma nie poprzestawać na wierze na bazie znaku widzenia ran; pierwszy słyszy: „Zobaczysz jeszcze więcej niż to!”, a drugi: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli!”. Zastanówmy się, czy nasza wiara jest dość wspólnotowa, kościelna, a także, czy cierpliwie czekamy, aż nasi „Bartłomieje-Natanaele” i „Tomasze” dołączą do naszej wiary.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez ks. dr Błażeja Węgrzyna

Książka na dziś

Katolicki Komentarz do Pisma Świętego. Komplet 17 tomów

Różni Autorzy

Seria Katolicki Komentarz do Pisma Świętego adresowana jest zarówno do duszpasterzy, jak i osób szukających pomocy w osobistej lekturze Nowego Testamentu. Tomy zostały opracowane przez teologów i biblistów łączących wiedzę z umiejętnością przystępnego przekazu. Wychodząc od współczesnych badań biblijnych i Tradycji, seria pozwala zgłębiać Pismo Święte w kontekście życia codziennego i jego związków z liturgią oraz nauczaniem Kościoła.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.