Niedziela
Rozważania: Ewangeliarz OP , ks. Wenancjusz Zmuda , Bractwo Słowa Bożego
Książka na dziś: Duchu Pocieszycielu, przyjdź! Modlitewnik
Czytania
(Dz 2, 1-11)
Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić Przebywali wtedy w Jeruzalem pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak tamci przemawiali w jego własnym języku. Pełni zdumienia i podziwu mówili: "Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże".
(Ps 104 (103), 1ab i 24ac. 29b-30. 31 i 34)
REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię
Błogosław, duszo moja, Pana,
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie,
ziemia jest pełna Twoich stworzeń.
Kiedy odbierasz im oddech, marnieją
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem,
i odnawiasz oblicze ziemi.
Niech chwała Pana trwa na wieki,
niech Pan się raduje z dzieł swoich.
Niech miła Mu będzie pieśń moja, *
będę radował się w Panu.
(1 Kor 12, 3b-7. 12-13)
Bracia: Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: "Panem jest Jezus". Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch dla wspólnego dobra. Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscy bowiem w jednym Duchu zostaliśmy ochrzczeni, aby stanowić jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscy też zostaliśmy napojeni jednym Duchem.
Aklamacja
Przyjdź, Duchu Święty, napełnij serca swoich wiernych i zapal w nich ogień swojej miłości.
(J 20, 19-23)
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: "Pokój wam!" A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: "Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: "Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane".
Rozważania do czytań
Ewangeliarz OP
ks. Wenancjusz Zmuda
Może dożyjemy takich czasów, kiedy będziemy mogli i chcieli celebrować przepięknie, Wigilię Zesłania Ducha Świętego. Zobaczyć, jak Pan Bóg prowadzi, jak leczy nas z tworzenia sztucznej jedności, co było doświadczeniem tych, którzy wznosili wieżę Babel. Jak będzie się do nas przyznawał, jak do Izraela, kiedy na Synaju otrzymał prawo. Bo przecież Pięćdziesiątnica, to świętowanie, nadania prawa na Synaju. To jest także dostrzeżenie i zobaczenie, jak Bóg prowadzi lud słowami proroków.Zawsze głęboko dotyka mnie ten Ezechiel, który w realiach niewoli babilońskiej głosi słowo nad doliną, która jest pełna kości. Niezwykła wizja proroka. Prorokuj i wołaj o tchnienie Ducha.
Bardzo nam tego dzisiaj potrzeba daru proroctwa i tchnienia Ducha Świętego, żeby porządkował nasze myślenie.
Prorok Joel - wyleje Ducha mego na wszelkie ciało. Synowie wasi i córki prorokować będą.
To jest słowo, na które powołuje się Apostoł Piotr w dzień Pięćdziesiątnicy, kiedy zwiastuje dobrą nowinę o Chrystusie zmartwychwstałym.
Oto my, którzy posiadamy pierwsze dary Ducha, jesteśmy zaproszeni, żeby zobaczyć Jezusa, który podczas Święta Namiotów mówi, że strumienie wody żywej, wypłyną z Jego wnętrza. Przebity bok Chrystusa na krzyżu, to jest to udzielenie się Ducha Świętego. To jest także ta realizacja, która ma miejsce pierwszego dnia tygodnia, kiedy jesteśmy świadkami jakby kolejnego zesłania Ducha. Mamy dzień zmartwychwstania, który nie do końca przeżywamy, ale on jest także zesłanie Ducha Świętego. A przecież Jezus przychodzi z propozycją nie do odrzucenia: „Przyjmijcie Ducha Świętego, weźmijcie Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, na odkrywanie dzieł miłosierdzia, na przebaczenie”.
Mieć w sobie moc Ducha Chrystusa chwalebnie zmartwychwstałego, to doświadczać mocy Pięćdziesiątnicy, kiedy apostołowie z odwagą stają na ulicach Jerozolimy, żeby zwiastować zmartwychwstanie Jezusa. To to jest słowo pełne mocy, to jest słowo, które wzywa do nawrócenia, które przynosi niezwykłe owoce. Nawraca się trzy tysiące mężczyzn.
Mamy także Kościół Koryncki, Kościół, który złakniony jest darów Ducha Świętego. Wyznanie, że Panem jest Jezus w świecie Koryntu, miasta dwóch portów, wielkiego biznesu, gdzie w portach przechodzą potężne towary, gdzie do Rzymu wędrują różnego rodzaju bóstwa.
Oto Apostoł Paweł mówi, że różne są rodzaje posługiwania, ale jeden jest Pan. Że wszystkim objawia się Duch dla wspólnego dobra.
Oto Pan przychodzi z pomocą i zaprasza nas, żebyśmy dzisiaj odkryli moc Pięćdziesiątnicy tu i teraz, w tej codzienności, pośród której żyjemy.
ks. Wenancjusz Zmuda
Patroni dnia:
Święci Donacjan i Rogacjan, męczennicy
Bractwo Słowa Bożego
Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego
Komentarz do pierwszego czytania
Czas wielkanocny kończymy wylaniem Ducha Świętego, który jednoczy wszystkie narody w wyznawaniu tej samej wiary w Zmartwychwstałego. Nie jest to koniec, ale początek misji, do której zaprasza nas Jezus. Był to święty czas dany od Boga, aby dojrzewać do pełni wiary w Zmartwychwstanie. Dojrzewanie ma przynieść dobre i konkretne owce. Tym owocem jest niezachwiana radość i ufność w zmartwychwstałym Panu. Teraz rozpoczyna się czas świadectwa w Duchu Świętym.
Działaniem Ducha Świętego jest to, że w sposób pełny i szczególny udziela się we wspólnocie wierzących. Apostołowie wraz z Maryją trwają jednomyślnie na modlitwie. Tworzą pierwszą popaschalną wspólnotę Jezusa, zaczyn Kościoła Chrystusowego. W centrum tej wspólnoty jest Duch Święty, posłany od Ojca i Syna. Jego istotą jest jednoczenie wszystkich w Bogu, dlatego przychodzi do wspólnoty i we wspólnocie, napełniając poszczególne jednostki swą mocą i miłością. Trwanie we wspólnocie Kościoła jest miejscem urzeczywistniania się mocy i darów Ducha Świętego. Trzeba odrzucać pokusy indywidualizmu, aby w pełni budować dobro i jedność wspólnoty Kościoła.
Komentarz do psalmu
Psalm 104 jest hymnem na cześć Boga, Stwórcy wszechświata i wszelkiego stworzenia. Psalm jest pełen dynamizmu, odnoszący się do działania Bożego, który podtrzymuje swoje stworzenie w istnieniu. Wszędzie panuje ruch, cały świat jest kierowany przez Boga. Psalm jest zarazem błaganiem, by Bóg nie tylko podtrzymywał świat, ale odnowił jego oblicze: „Niech stąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi”.
Komentarz do drugiego czytania
Sprawdzianem, w jaki sposób przyjmujemy Ducha Świętego, jest trwanie we wspólnocie Kościoła Chrystusowego. Święty Paweł zapewnia nas, że Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: „Panem jest Jezus”. Jezus jest Bogiem i Panem Kościoła, który nabył własną Krwią. Choć są różne charyzmaty, rodzaje posługiwania i działania, to jedynym sprawcą tego wszystkiego jest Duch Święty. Każdy w tym dziele Boga ma swoje wyjątkowe miejsce i zadanie, by stawać się chrześcijanami na wzór Jezusa.
Dary duchowe (charyzmaty) są żywym przejawem istnienia Trójcy Przenajświętszej. Oznacza to, że ich celem jest międzyosobowe życie Ojca i Syna i Ducha Świętego. Tych darów nie należy mylić z talentami, jakie posiadają ludzie, np. muzykalność, zdolności lingwistyczne, techniczne, sportowe itp. Charyzmaty to dary Łaski duchowej, które pochodzą od Boga i wprowadzają nas w jeszcze głębszą relację z Bogiem Trójjedynym.
Komentarz do Ewangelii
Aby budować jedność Kościoła w Bogu, konieczne jest przebaczenie i miłosierdzie. Bóg przebaczył nam w Chrystusie i pojednał cały świat w Ofierze krzyżowej swego Syna. Bez przebaczenia nie jest możliwa jedność. To przebaczenie ożywia i buduje jedność. Dlatego Jezus „tchnął” swego Ducha na apostołów, który daje moc przebaczania i uczestniczenia w życiu Jezusa. Słowo „tchnął” pojawia się tylko w tym miejscu Nowego Testamentu. Przywołuje ono starotestamentalny obraz stworzenia świata i człowieka, w które Bóg „tchnął tchnienie życia”. To tchnienie jest nowym i ożywczym działaniem Ducha Świętego.
Można by podsumować dzisiejszą uroczystość kilkoma pytaniami do rozważenia: w jaki sposób otwieram się na działanie Ducha Świętego? Jak często modlę się do Ducha Świętego i wzywam Jego pomocy i działania? W jaki sposób zgłębiam naukę o Duchu Świętym? Jakie znaczenie mają dary Ducha Świętego w mojej codzienności i pogłębiania wiary?
Otwórzmy się na działanie Ducha Świętego, aby wlał w nas odwagę i wierność w byciu świadkami nieskończonej Bożej miłości w Jezusie Chrystusie.
Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez ks. dr Leszeka Rasztawickiego
Książka na dziś
Duchu Pocieszycielu, przyjdź! Modlitewnik
Modlitewnik „Duchu, Pocieszycielu, przyjdź” to pomoc w codziennej modlitwie i pogłębianiu relacji z Duchem Świętym. Zawiera modlitwy, rozważania i teksty wspierające duchowe umocnienie, rozeznanie oraz odnalezienie pokoju serca. To wartościowa propozycja dla osób pragnących wzrastać w wierze i czerpać inspirację w codziennym życiu.
Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.