Niedziela

Czytania

(Dz 2, 42-47)
Uczniowie trwali w nauce apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. Bojaźń ogarniała każdego, gdyż apostołowie czynili wiele znaków i cudów. Ci wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby. Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, spożywali posiłek w radości i prostocie serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia.

(Ps 118 (117), 2-4. 13-15. 22-24)
REFREN: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny

Niech dom Izraela głosi: "Jego łaska na wieki".
Niech dom Aarona głosi: "Jego łaska na wieki".
Niech wyznawcy Pana głoszą:
"Jego łaska na wieki".

Abym upadł, uderzono mnie i pchnięto,
lecz Pan mnie podtrzymał.
Pan moją mocą i pieśnią, On stał się moim Zbawcą.
Głosy radości z ocalenia w namiotach sprawiedliwych:
«Prawica Pańska moc okazała».

Kamień odrzucony przez budujących
stał się kamieniem węgielnym.
Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach.
Oto dzień, który Pan uczynił,
radujmy się nim i weselmy.

(1 P 1, 3-9)
Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei: do dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego, i niewiędnącego, które jest zachowane dla was w niebie. Wy bowiem jesteście przez wiarę strzeżeni mocą Bożą dla zbawienia, gotowego objawić się w czasie ostatecznym. Dlatego radujcie się, choć teraz musicie doznać trochę smutku z powodu różnorodnych doświadczeń. Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od niszczalnego złota, które przecież próbuje się w ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Wy, choć nie widzieliście, miłujecie Go; wy w Niego teraz, choć nie widzicie, przecież wierzycie, a ucieszycie się radością niewymowną i pełną chwały wtedy, gdy osiągniecie cel waszej wiary – zbawienie dusz.

Aklamacja (J 20, 29)
Uwierzyłeś Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

(J 20,19-31)
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: "Pokój wam!" A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: "Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: "Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane". Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: "Widzieliśmy Pana!" Ale on rzekł do nich: "Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę". A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: "Pokój wam!" Następnie rzekł do Tomasza: "Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym". Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: "Pan mój i Bóg mój!" Powiedział mu Jezus: "Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli". I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Rozważania do czytań

o. Mieczysław Łusiak SJ

Dotknąć Niewidzialnego
Słowa Jezusa „błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” nie oznaczają, że nasza wiara ma być ślepa. Jezus chce, abyśmy wszyscy Go doświadczyli i aby nasza wiara opierała się na doświadczeniu, a nie na teorii. Wiadomo jednak, że nie wszyscy mogli zobaczyć Jezusa po Jego zmartwychwstaniu a przed wniebowstąpieniem. Błogosławieni są więc ci, którzy doświadczyli Jezusa w inny sposób niż ten opisany w dzisiejszej Ewangelii, to znaczy w sposób duchowy.
Wbrew temu co się powszechnie sądzi, doświadczenie duchowe jest bowiem wspanialszym doświadczeniem niż to „naoczne”. Doświadczenie duchowe przenosi nas do nowej, niebiańskiej rzeczywistości, bo daje nam doświadczenie Jezusa nie tylko zmartwychwstałego, ale i „wniebowstąpionego”. Pozwala nam dotknąć niewidzialnego Jezusa.
o. Mieczysław Łusiak SJ

Patroni dnia:

Święty Zenon z Werony, biskup

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Koniec drugiego rozdziału jest podsumowaniem – summarium życia Kościoła od Wniebowstąpienia Chrystusa do zesłania Ducha Świętego. Etapu, w którym Grono Dwunastu kontynuuje misję Jezusa już bez Jego fizycznej obecności. Tekst ten należy interpretować jako pewien ideał wspólnoty a nie zapis stanu rzeczywistego. Pierwszym elementem tego ideału jest dynamiczny rozwój osobowy. Słowa Piotra z wcześniejszych wersetów są mocniejsze niż znaki i cuda, które czynili. Z małej, około stuosobowej, grupki, do której zaliczymy: Dwunastu, Siedemdziesięciu dwóch i kobiety, robią się tysiące wierzących. Czym żyje ta idealna wspólnota? Autor Dziejów wskazuje na cztery elementy. Trwanie w nauce Apostołów. Nauka, po grecku didache, oznacza to, co przekazywane, wiedzę, doktrynę. Widzimy więc, że już od samego początku Kościół przekazywał treść wiary. Kolejnym elementem, wokół którego koncentruje się życie tej wspólnoty jest koinonia, czyli to, co wspólne, to, co używane przez wiele osób. Trzecim elementem jest łamanie chleba. Na Bliskim Wschodzie chleby, to codzienne pieczywo, są w formie placków lub podpłomyków, których się nie kroi ale łamie lub rwie. Ta wzmianka o łamaniu chleba nie dotyczy rozdzielania pieczywa podczas zwykłych posiłków. Ale odnosi się do sytuacji, w których Pan Jezus łamał chleb i dawał swoim uczniom. Ostatnim wymienionym elementem jest modlitwa.

Komentarz do psalmu

Wybrane wersety z dość długiego Psalmu sto osiemnastego są syntezą relacji między Bogiem i człowiekiem. Psalmista rozpoczyna od wezwania do chwalenia Jahwe przez wszystkich ludzi. Następnie opowiada o natarczywości wrogów, którzy chcieli zniszczyć bohatera pieśni, ale Jahwe przyszedł mu z pomocą. W dowód wdzięczności za ocalenie psalmista wielbi Jahwe słowami Mojżesza z Księgi Wyjścia, jako swoją moc i pieśń. Kolejny werset wyraża zadziwienie, zdumienie nad sposobem działania Boga. Ktoś kto był niepotrzebny, zbędny, jak „kamień odrzucony przez budujących”, staje się kamieniem węgielnym, a więc fundamentem od którego rozpoczyna się budowlę.

Komentarz do drugiego czytania

Pierwszy List świętego Piotra został najprawdopodobniej napisany tuż przed śmiercią Piotra datowaną na 65 r. podczas prześladowania chrześcijan za Nerona. Adresatami są chrześcijanie nawróceni z pogaństwa. W obliczu prześladowań znaleźli się w niebezpieczeństwie porzucenia wiary chrześcijańskiej. W tych siedmiu wersetach autor wprowadza dwa tematy: odrodzenia, które rodzi żywą nadzieję niezniszczalnego dziedzictwa i powszechnego zbawienia oraz radości z doświadczeń i prób wiary. Osią Listu i kluczem do zrozumienia życia chrześcijańskiego jest tajemnica paschalna Jezusa Chrystusa.

Komentarz do Ewangelii

Scena rozgrywa się w Jerozolimie, ale bez dokładnego wskazania miejsca. Tradycja utożsamia je z Wieczernikiem, miejscem w którym została ustanowiona Eucharystia i w którym uczniowie byli zgromadzeni przed zesłaniem Ducha Świętego. W Wybranym fragmencie Ewangelii Jana widzimy raczej gromadę wystraszonych uczniów niż Kościół. Nie znamy ich liczby ani imion. W ten sposób ewangelista sugeruje, że taki stan dotyczy uczniów Jezusa wszystkich czasów. Dopiero wiara paschalna umożliwia przejście ze strachu w obliczu świata do radości i pokoju w spotkaniu Pana. Jezus przychodzi do uczniów „mimo drzwi zamkniętych” i pokazuje im swoje rany. Ten gest oznacza objawienie tożsamości Zmartwychwstałego z Ukrzyżowanym. Poznanie tajemnicy Jezusa Chrystusa, tego, co o sobie mówi, a przede wszystkim tajemnicy wyrażonej w śmierci na krzyżu i zmartwychwstaniu jest możliwe tylko przez wiarę. Uczniowie, którzy mieli szansę widzieć, rozmawiać, wspólnie żyć z Jezusem w czasie Jego ziemskiej misji, też mieli tę samą trudność. Ale pomimo naszego niedowiarstwa, słabości i lęku Jezus przekazuje swoje posłannictwo uczniom, które polega na realizacji Jego planu zbawienia w stosunku do wszystkich ludzi.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez Klementynę Kot

Książka na dziś

Przyjaciel, który wybacza. Książeczka z zabawami i kolorowanka

Czy zdarza Ci się powiedzieć coś, zanim pomyślisz? Czy czasem popełniasz błędy? Czy zdarzyło Ci się zawieść przyjaciela? Piotr dobrze to znał — wciąż coś mu nie wychodziło. Mylił się raz za razem. Kto chciałby przyjaźnić się z kimś takim?! Poznaj Przyjaciela, który wybacza! Koloruj, rozwiązuj wykreślanki i łamigłówki w tej pełnej przygód książce z zadaniami.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.