Sobota

Czytania

(Pwt 26, 16-19)
Mojżesz powiedział do ludu: "Dziś Pan, Bóg twój, rozkazuje ci wykonać te prawa i nakazy. Przestrzegaj ich, wypełniaj z całego swego serca i z całej duszy. Dziś uzyskałeś od Pana oświadczenie, iż będzie dla ciebie Bogiem, o ile ty będziesz chodził Jego drogami, przestrzegał Jego praw, poleceń i nakazów oraz słuchał Jego głosu. A Pan uzyskał to, że ty będziesz, jak ci zapowiedział, ludem stanowiącym szczególną Jego własność, i będziesz przestrzegał Jego wszystkich poleceń. On cię wtedy wywyższy we czci, sławie i wspaniałości ponad wszystkie narody, które uczynił, abyś był ludem świętym dla Pana, Boga twego, jak powiedział".

(Ps 119 (118), 1-2. 4-5. 7-8)
REFREN: Błogosławieni słuchający Pana

Błogosławieni, których droga nieskalana,
którzy postępują zgodnie z Prawem Pańskim.
Błogosławieni, którzy zachowują Jego napomnienia
i szukają Go całym sercem.

Ty po to dałeś swoje przykazania,
aby przestrzegano ich pilnie.
Oby niezawodnie zmierzały moje drogi
ku przestrzeganiu Twych ustaw.

Będę Cię wysławiał prawym sercem,
gdy nauczę się Twych sprawiedliwych wyroków.
Przestrzegać będę Twoich ustaw,
abyś mnie nigdy nie opuścił.

Aklamacja (2 Kor 6, 2b)
Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia.

(Mt 5, 43-48)
Jezus powiedział do swoich uczniów: "Słyszeliście, że powiedziano: „Będziesz miłował swego bliźniego”, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują, abyście się stali synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski".

Rozważania do czytań

Ewangeliarz OP

ks. Wenancjusz Zmuda

Patroni dnia:

Święty Hilary I, papież
-nie znamy daty narodzin św. Hilarego, który pochodził z Sardynii. Był w Rzymie archidiakonem za czasów papieża Leona Wielkiego. Jako legat papieski uczestniczył w synodzie w Efezie (449). W aktach synodalnych zapisano, że zaprotestował przeciwko usunięciu patriarchy Konstantynopola, Flawiana, sprzeciwiającego się herezji monofizytów. Patriarcha bowiem został w okrutny sposób pobity i wtrącony do więzienia, w którym zmarł; synod ten nazywano później "zbójeckim". Po śmierci Leona Wielkiego Hilary został wybrany na stolicę Piotrową 19 listopada 461 roku. Był wielkim czcicielem św. Jana Ewangelisty, którego uczcił budując kaplicę przy baptysterium na Lateranie. Zbudował także kaplicę św. Jana Chrzciciela. Zmarł 29 lutego 468 roku.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Krótki fragment wyjęty z rozdziału 26. Księgi Powtórzonego Prawa mówi o świętości ludu Bożego. Bóg nakazuje i jednocześnie oczekuje wypełniania Jego prawa oraz nakazów. Nie są one symbolami presji, zniewolenia, czy też ubezwłasnowolnienia tych, do których były przez Mojżesza i są – przez jego naśladowców – kierowane. Polecenia Boże muszą być spełniane, „wypełniane z całego swego serca i z całej duszy”. Całe serce oznacza pełne zaangażowanie się w pełnienie woli Bożej. Serce symbolizuje umysł człowieka, jego myśl, jego jestestwo. W realizacji nakazów Bożych nie można być połowicznym. Bóg chce całego serca, a nie podzielonego.
Chodzenie drogami Bożymi to zadanie każdego chrześcijanina. Wstępowanie i przemierzanie dróg Boga to przestrzeganie „Jego praw, poleceń i nakazów”. Ważne jest tu nade wszystko słuchanie Jego głosu. Gdzie głos Boży wybrzmiewa najwyraźniej? Właśnie w sercu, w sumieniu, które są „przestrzeniami” objawiania się Boga. Czy może być większa radość od przekonania, że się jest szczególną własnością Boga? Wszechmogący Pan nie posiada człowieka, ani narodu na wzór dzierżenia przedmiotu, rzeczy. Władanie Boga człowiekiem daje jemu pełną wolność. Człowiek zniewolony przez grzech, uwięziony w złu przez siebie samego nie jest w posiadaniu Boga. Przestrzeganie „wszystkich poleceń” oraz „słuchanie Jego głosu” to droga do wspaniałości zarówno danego człowieka, jak i całego narodu.

Komentarz do psalmu

„Błogosławieni słuchający Pana” – to przekonanie psalmisty nie straciło na aktualności mimo upływu wieków, czy tysiącleci. Słuchający, czyli posłuszni chodzą „nieskalanymi” drogami życia. W czasie tej drogi konieczne jest ciągłe szukanie Boga. Nigdy nie można raz znaleźć Boga i czuć z tego powodu satysfakcję. Poszukiwanie Boga to zadanie na całe życie, na każdą jego chwilę. Nie znajdzie się Boga częścią swojego serca. Konieczne jest zaangażowanie całego serca, całego swojego istnienia, ducha, duszy i ciała. Na drodze życia ważnymi punktami orientacyjnymi są Boże przykazania. Psalmista, a z nim każdy wierny słuchający Pana, wysławiać Go będzie „prawym sercem”, to jest sercem wrażliwym, otwartym na Boże słowa, chcącym iść drogą prawa i sprawiedliwości.

Komentarz do Ewangelii

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza: „Bądźcie doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” wydawać się mogą – jako program życia – nie do spełnienia przez śmiertelne istoty. Doskonałość człowieka nie będzie nigdy nawet cieniem doskonałości Boga Ojca. Nie przeszkadza to, by iść wytrwale właśnie ku doskonałości, którą uosabia Niewidzialny Pan. Drogę ku tej doskonałości wyznacza spełnianie przykazania miłości bliźniego. Przed przyjściem Jezusa Chrystusa temu przykazaniu towarzyszyło inne, mówiące o nienawiści nieprzyjaciela. Jezus zmienił ten paradygmat, odrzucił wzór postępowania utwierdzony przez wieki. Przykazanie miłości nieprzyjaciół jest jedynym tak wyrażonym wśród religii świata. Miłość nieprzyjaciół nie oznacza jednakże rezygnacji ze sprawiedliwości, z prawa. Nie jest wyrazem naiwności i bezradności prześladowanego. Wręcz przeciwnie, mówi o wielkości jego serca.
Modlitwa za nieprzyjaciół jest skutecznym sposobem ich nawracania, które może dokonać się w ostatniej chwili ich życia. Bóg jest bowiem miłosierny, wspaniałomyślny, opiekuńczy wobec wszystkich. Słońce przezeń rozpalone na nieboskłonie darowane zostało w równy sposób wszystkim ludziom, szlachetnym i nieszlachetnym, przyjaznym i nieprzyjaznym, utwierdzonym w prawdzie i jej szukającym, świętym i tym, którzy nimi nie są. Podobnie deszcz, czy nawet ulewa nie spada tylko na jednych, a drugich pomija. Bóg przecież objawia się w stworzeniach i przez stworzenia i dlatego w równy sposób są one darowane różnym ludziom.
Słowa Ewangelisty Mateusza: „Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski”, powinny być wpisane głęboko w serca tych, którzy poszli za Jezusem.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez prof. dr hab. Eugeniusza Sakowicza

Książka na dziś

Jesteś tego warta

Nicole M. Caruso

Nicole M. Caruso przypomina kobietom, że są wyjątkowe w oczach Boga i godne nosić rzeczy, które sprawiają, że czują się piękne. Każdy nowy dzień to dar, który warto celebrować. Dzięki świadomemu, osobistemu stylowi mogą dzielić się swoją historią i realizować powołanie w sposób, który przyciąga innych do Chrystusa. Autorka daje wiele cennych, praktycznych wskazówek dotyczących poszukiwania własnego stylu, który podkreśla w pełni kobiecą wartość, skromność, elegancję i dobry gust.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.