Sobota

Czytania

(Iz 58, 9b-14)
Tak mówi Pan Bóg: "Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem. Pan cię zawsze prowadzić będzie, nasyci duszę twoją na pustkowiach. Odmłodzi twoje kości, tak że będziesz jak zroszony ogród i jak źródło wody, co się nie wyczerpie. Twoi ludzie odbudują prastare zwaliska, wzniesiesz fundamenty pokoleń. I będą cię nazywać naprawiaczem wyłomów, odnowicielem uliczek – na zamieszkanie. Jeśli powściągniesz nogi od przekraczania szabatu, żeby w dzień mój święty spraw swych nie załatwiać, jeśli nazwiesz szabat rozkoszą, a święty dzień Pana – czcigodnym, jeśli go uszanujesz przez unikanie podróży, tak by nie przeprowadzać swej woli ani nie omawiać spraw swoich, wtedy znajdziesz rozkosz w Panu. Ja cię powiodę w triumfie przez wyżyny kraju, karmić cię będę dziedzictwem Jakuba, twojego ojca. Albowiem usta Pańskie to wyrzekły".

(Ps 86 (85), 1b-2. 3-4. 5-6)
REFREN: Naucz mnie chodzić drogą Twojej prawdy

Nakłoń swego ucha i wysłuchaj mnie, Panie,
bo biedny jestem i ubogi.
Strzeż mojej duszy, bo jestem pobożny,
zbaw sługę Twego, który ufa Tobie,
Ty jesteś moim Bogiem.

Panie, zmiłuj się nade mną,
bo nieustannie wołam do Ciebie.
Uraduj duszę swego sługi,
ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę.

Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i łaskawy,
pełen łaski dla wszystkich, którzy Cię wzywają.
Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją
i zważ na głos mojej prośby.

Aklamacja (Ez 33, 11)
Pan mówi: Nie chcę śmierci grzesznika, lecz pragnę, aby się nawrócił i miał życie.

(Łk 5, 27-32)
Jezus zobaczył celnika, imieniem Lewi, siedzącego na komorze celnej. Rzekł do niego: "Pójdź za Mną!" On zostawił wszystko, wstał i z Nim poszedł. Potem Lewi wydał dla Niego wielkie przyjęcie u siebie w domu; a był spory tłum celników oraz innych ludzi, którzy zasiadali z nimi do stołu. Na to szemrali faryzeusze i uczeni ich w Piśmie, mówiąc do Jego uczniów: "Dlaczego jecie i pijecie z celnikami i grzesznikami?" Lecz Jezus im odpowiedział: "Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać do nawrócenia się sprawiedliwych, lecz grzeszników".

Rozważania do czytań

o. Mieczysław Łusiak SJ

Zróbmy Jezusowi przyjęcie
Pan Jezus powiedział do Lewiego „Pójdź za Mną” zanim ten stał się dobrym człowiekiem. Z tego faktu płyną dwa zasadnicze pouczenia. Po pierwsze: nie jest się powołanym do pójścia za Jezusem w nagrodę za dobre zachowanie, czy z powodu jakiś zasług. Po drugie: zasadniczym celem pójścia za Jezusem nie jest zmienianie świata, ale zmienianie siebie.
Każdy z nas „potrzebuje lekarza”, bo jest, w takim czy innym stopniu, grzesznikiem. Dlatego każdy z nas jest wezwany do pójścia za Jezusem, jak Lewi. I do „wielkiego przyjęcia” Jezusa w swoim domu. Zróbmy Mu to przyjęcie jak najszybciej!
o. Mieczysław Łusiak SJ

Patroni dnia:

Święty Piotr Damiani, biskup i doktor Kościoła
urodził się w 1007 roku w Rawennie. Wychowywał się u starszego brata Damiana (jego rodzice wcześnie zmarli). Gdy Damian zauważył, że Piotr jest bardzo zdolny oddał go na studia do Rawenny, a następnie do Faenzy i Parmy. Po przyjęciu święceń kapłańskich Piotr został wykładowcą w jednej ze szkół parafialnych. Po jakimś czasie udał się na pustkowie, a potem do klasztoru benedyktynów-eremitów. Został mnichem, a następnie w 1043 r. opatem eremu kamedulskiego w Fonte Avellana. Piotr tał się doradcą wielu klasztorów i kierownikiem duchowym wielu uczniów, którzy garnęli się do niego. Piotr Damiani był przyjacielem kolejnych cesarzy: Ottona III i Henryka IV, doradcą papieży: Klemensa II, Damazego II, Leona IX i Stefana II. Ten ostatni mianował go w 1057 r. biskupem Ostii i kardynałem. W 1067 r. otrzymał pozwolenie na powrót do Fonte Avellana i zrzekł się diecezji Ostii. Jednak nadal w razie konieczności służył papieżowi pomocą. W drodze powrotnej z Monte Cassino zachorował i w nocy z 22 na 23 lutego 1072 r. zmarł niespodziewanie w klasztorze benedyktynów w Faenzy i w ich kościele został pochowany.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Pan Bóg wzywa nas do konkretnych działań miłości i sprawiedliwości: „Jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach”. To zaproszenie, aby nasza wiara nie była tylko słowem, lecz wyrażała się czynem – by dobro i pomoc bliźniemu stawały się świadectwem Bożej obecności w świecie.
Bóg obiecuje przemianę całego życia, jeśli człowiek postępuje zgodnie z Jego wolą: „Pan cię zawsze prowadzić będzie, nasyci duszę twoją na pustkowiach. Odmłodzi twoje kości”. Posłuszeństwo Bożym przykazaniom, prawdziwa miłość i szacunek dla świętości dni i zasad prowadzą do prawdziwej radości i pokoju w sercu.
Wielki Post to czas, aby zatrzymać się i zapytać: czy moje życie jest światłem dla innych, czy może moja wiara pozostaje w cieniu obojętności? Bóg obiecuje, że nasze dobre uczynki i wierność Jego Prawu przyniosą odnowę i pokój – w nas samych i w świecie wokół nas.

Komentarz do psalmu

Psalmista modli się z głębi serca: „Biedny jestem i ubogi”. To nie tylko opis materialnej sytuacji, ale przede wszystkim wyznanie duchowej postawy – świadomość, że bez Boga człowiek jest kruchy i potrzebujący. Wielki Post uczy nas takiej modlitwy: szczerej, prostej, wypowiedzianej z zaufaniem.
Autor psalmu nie opiera się na własnych zasługach, lecz na Bożej dobroci: „Tyś bowiem, Panie, dobry i łaskawy, pełen łaski dla wszystkich, którzy Cię wzywają”. Jeśli tak będziemy przeżywać modlitwę, stanie się ona spotkaniem z Bogiem, który słucha, pochyla się nad człowiekiem i odpowiada na wołanie serca.
W centrum takiej modlitwy jest zaufanie: „Zbaw sługę Twego, który Tobie ufa”. To zaproszenie, aby w codzienności nie polegać wyłącznie na sobie, lecz oddać Bogu swoje lęki, niepokoje i pragnienia. Prawdziwa modlitwa rodzi radość, bo prowadzi do doświadczenia Bożej bliskości: „Rozraduj życie swego sługi”.
Ten wielkopostny dzień zaprasza do pytania: czy potrafię stanąć przed Bogiem w prostocie i zaufaniu, uznając swoją zależność od Niego? Bo Bóg jest dobry i łaskawy dla wszystkich, którzy Go wzywają.

Komentarz do Ewangelii

Jezus wzywa Lewiego słowami prostymi, a jednocześnie radykalnymi: „Pójdź za Mną”. To wezwanie zmienia życie – Lewi zostawia wszystko i idzie za Nim. Wielki Post to czas, w którym i my jesteśmy zaproszeni, aby odpowiedzieć na podobne wezwanie: czy jesteśmy gotowi zostawić swoje przywiązania, wygody i grzech, aby podążać za Chrystusem?
Spotkanie Lewiego z Jezusem prowadzi też do doświadczenia wspólnoty i radości: „Potem Lewi wyprawił dla Niego wielkie przyjęcie u siebie w domu”. Nasze nawrócenie nie ma być samotne – Bóg zaprasza nas do relacji i do życia w Jego obecności, która przemienia również relacje z innymi ludźmi.
Faryzeusze nie rozumieją misji Jezusa: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają”. A przecież Jezus przychodzi do grzeszników, aby ich uzdrowić i przywrócić do życia. Wielki Post przypomina, że każdy z nas potrzebuje łaski Bożej, a nawrócenie jest dostępne dla każdego, kto odważy się pójść za Jezusem.
Dziś Bóg pyta: czy jestem gotów odpowiedzieć na Jego wezwanie i pozwolić, by zmienił moje życie? Pójście za Chrystusem prowadzi do prawdziwego nawrócenia, uzdrowienia i radości, którą możemy dzielić z innymi.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez s. Tomaszę Marię Potrzebowską CSC

Książka na dziś

Bądź pochwalony, Panie mój

ks. Krzysztof Grzywocz

Ta książka jest powrotem do spraw najważniejszych, do pytań, które ks. Krzysztof Grzywocz stawiał sobie i innym, towarzysząc ludziom w poszukiwaniu głębi duchowej. Jego życie i nauczanie przypominają, że istota chrześcijaństwa kryje się w spotkaniu z Bogiem i otwartości na Jego dzieło w świecie.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.