Czwartek

Czytania

(1 Krl 11, 4-13)
Kiedy Salomon się zestarzał, żony zwróciły jego serce ku cudzym bogom i wskutek tego serce jego nie pozostało tak szczere wobec Pana, Boga jego, jak serce jego ojca, Dawida. Zaczął bowiem czcić Asztartę, boginię Sydończyków, oraz Milkoma, ohydę Ammonitów. Salomon dopuścił się więc tego, co jest złe w oczach Pana, i nie okazał pełnego posłuszeństwa Panu, jak Dawid, jego ojciec. Salomon zbudował również posąg Kemoszowi, bożkowi moabskiemu, na górze naprzeciw Jerozolimy oraz Milkomowi, ohydzie Ammonitów. Tak samo uczynił wszystkim swoim żonom obcej narodowości, palącym kadzidła i składającym ofiary swoim bogom. Pan rozgniewał się więc na Salomona za to, że jego serce odwróciło się od Pana, Boga izraelskiego. Dwukrotnie mu się ukazał i zabraniał mu czcić cudzych bogów, ale on nie zachowywał tego, co Pan mu nakazał. Wtedy Pan rzekł Salomonowi: "Wobec tego, że tak postąpiłeś i nie zachowałeś mego przymierza oraz moich praw, które ci dałem, nieodwołalnie wyrwę ci królestwo i dam twojemu słudze. Choć nie uczynię tego za twego życia ze względu na twego ojca, Dawida, to wyrwę je z ręki twego syna. Jednak nie wyrwę całego królestwa. Dam twojemu synowi jedno pokolenie ze względu na Dawida, mego sługę, i ze względu na Jeruzalem, które wybrałem".

(Ps 106 (105), 3-4. 35-36. 37 i 40)
REFREN: Pamiętaj o nas i przyjdź nam z pomocą

Szczęśliwi, którzy strzegą przykazań
i sprawiedliwie postępują w każdym czasie.
Pamiętaj o nas, Panie,
gdyż upodobałeś sobie w Twym ludzie,
przyjdź nam z pomocą.

Ojcowie nasi zmieszali się z poganami
i uczyli się postępować jak oni.
Poczęli czcić ich bałwany,
które stały się dla nich pułapką.

Składali w ofierze swych synów
i swoje córki złym duchom.
Gniew Pana zapłonął przeciw Jego ludowi,
aż poczuł wstręt do własnego dziedzictwa.

Aklamacja (Jk 1, 21bc)
Przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze.

(Mk 7, 24-30)
Jezus udał się w okolice Tyru i Sydonu. Wstąpił do pewnego domu i chciał, żeby nikt o tym nie wiedział, nie mógł jednak pozostać w ukryciu. Zaraz bowiem usłyszała o Nim kobieta, której córeczka była opętana przez ducha nieczystego. Przyszła, padła Mu do nóg, a była to poganka, Syrofenicjanka z pochodzenia, i prosiła Go, żeby złego ducha wyrzucił z jej córki. I powiedział do niej Jezus: "Pozwól wpierw nasycić się dzieciom, bo niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom". Ona Mu odparła: "Tak, Panie, lecz i szczenięta pod stołem jedzą okruszyny po dzieciach". On jej rzekł: "Przez wzgląd na te słowa idź; zły duch opuścił twoją córkę". Gdy wróciła do domu, zastała dziecko leżące na łóżku; a zły duch wyszedł.

Rozważania do czytań

Oremus

Król Salomon, choć tak obficie obdarowany przez Boga, nie pozostał Mu wierny i zwrócił swe serce ku pogańskim bożkom. Z zatwardziałością jego serca kontrastuje wytrwała i pokorna postawa ubogiej kobiety kananejskiej poganki z pochodzenia. Te dwie postacie przypominają nam po raz kolejny, że człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu, Bóg zaś patrzy na serce. On objawia swe tajemnice prostaczkom, czyli tym wszystkim, którzy zwracają się do Niego z prostotą, pokorą, zaufaniem.

Ks. Jan Konarski, "Oremus" styczeń 2004, s. 55

Patroni dnia:

Błogosławiony Reginald z Orleanu, prezbiter
urodził się około 1183 r. w Saint-Gilles we Francji. Otrzymał wykształcenie na uniwersytecie w Paryżu i od 1206 do 1211 r. wykładał tam prawo kanoniczne. Jako bardzo gorliwy człowiek, Reginald nie był zadowolony z życia, jakie prowadził; pragnął jeszcze więcej. Wyruszył z pielgrzymką do Ziemi Świętej, aby rozeznać swoje powołanie. Reginald postanowił wstąpić do nowo powstałego zakonu św. Dominika. Bardzo szybko jednak poważnie zachorował, jego życie było zagrożone. Dominik, będąc pod wrażeniem mądrości i oddania Reginalda, gorliwie modlił się o jego uzdrowienie. Jego modlitwa była jak zwykle skuteczna. Reginald był pierwszym, który nosił dominikański szkaplerz - i pierwszym, który w nim zmarł w niecałe dwa lata po obłóczynach w 1220 r.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Pod koniec życia król Salomon stracił władzę nad samym sobą, zdominowały go liczne pogańskie żony, a on przestał być szczery wobec Boga. Być szczerym wobec Boga, to znaczy być przejrzystym, prawdziwym, stawać przed Bogiem w prawdzie o sobie i chcieć poddawać się Jego korekcie. Pan dwukrotnie napominał Salomona, jednak on nie przyjął tych upomnień. Skutkiem tego rozpadło się królestwo Izraela, jego jedność została utracona nieodwołalnie. Ta historia uprzedza nas o tym, że mądrość nie została dana Salomonowi raz na zawsze. Otrzymał ją, gdy na początku sprawowania władzy zależało mu na niej, i przez długie lata sprawowania władzy cieszył się nią, ale stracił mądrość, gdy przestał o nią dbać. Z nami też tak bywa, że otrzymujemy od Boga różne dary, jedne rozwijamy, inne tracimy, a czasem bywa i tak, że człowiek może stracić wszystko i sam za tę stratę odpowiada, np. wtedy, gdy był nieroztropny, gdy się zapędził i się nie wycofał, nie zawrócił z niewłaściwej drogi. Historia Salomona i innych biblijnych bohaterów pokazuje nam, że gdy człowiek brnie w niewłaściwym kierunku, Bóg nie przyklaskuje temu, będzie upominał, będzie ostrzegał, będzie chciał, by człowiek zawrócił z tej drogi. Czy zawróci? Mądry - tak.

Komentarz do psalmu

Psalm nawiązuje do kwestii tego, że człowiek ma być strażnikiem Bożych Przykazań, a kiedy je strzeże, wówczas jest na właściwej drodze i właściwie postępuje. Strzec Bożych Przykazań oznacza stać na straży depozytu wiary, ale nie trzymać go w zamknięciu. Psalm piętnuje sytuację zmieszania wiary biblijnego Izraela z wierzeniami pogańskimi, z którymi wyznawcy JHWH się stykali. To jest temat bardzo aktualny dzisiaj i ważny. Chodzi o to, by mieć w sobie tę wrażliwość na wierność Bogu i nie mieszania Jego Przykazań z oczekiwaniami społecznymi. Pan jest bardzo kochający człowieka, ale Sobie zastrzega Prawo do tego, by decydować o tym, co jest dobre a co złe, co chce, a czego nie chce.

Komentarz do Ewangelii

W jakich kwestiach można negocjować z Jezusem? Nie w każdej się da, w wielu trzeba uznać Jego autorytet, zaufać Mu, że On wie lepiej od nas, co jest najlepszym dobrem w danym momencie i w danej sytuacji, ale dzisiejszy fragment dodaje nam odwagi do negocjacji z Nim. Syrofenicjanka, poganka, która przyszła prosić Jezusa o pomoc dla swojej opętanej córeczki, uznawała autorytet Jezusa, nawet wówczas, gdy dał jej do zrozumienia, że najpierw chce nakarmić dzieci Izraela, a nie szczenięta, które tu oznaczały pogan. Kobieta nie zaprzeczyła słowom Jezusa, przytaknęła Mu, ale poszła o krok dalej w podanym przez Niego przykładzie i powiedziała, że szczenięta zjadają pod stołem okruszki, które upadną dzieciom. Jezus przyjął jej argumentację. Mamy tu wskazówkę do negocjacji z Jezusem: podstawą jest tu wiara w to, że On pomoże, nawet jeśli początek nie wydaje się na to wskazywać. Sprawa druga to bycie odważnym w mówieniu do Niego, podejmowanie dialogu, nawet gdy wydaje nam się, że to nic nie da. Właśnie ta odwaga Syrofenicjanki do rozmawiania z Jezusem została przez Niego nagrodzona: Przez wzgląd na twoje słowa idź, zły duch opuścił twoją córkę. Jaki stąd wniosek? Chociaż milczenie jest złotem, a mowa srebrem, to nie zacinajmy się przed Jezusem, mówmy do Niego prawdziwie, o tym, co naprawdę w nas jest, co byśmy chcieli, by Jezus dla nas zrobił i w zamian miejmy postawę taką, że On też może nam powiedzieć, jakie ma oczekiwania wobec nas i co my możemy zrobić dla Niego.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez s. dr Karmelę Katarzynę Sługocką OP

Książka na dziś

Bądź pochwalony, Panie mój

ks. Krzysztof Grzywocz

Ta książka jest powrotem do spraw najważniejszych, do pytań, które ks. Krzysztof Grzywocz stawiał sobie i innym, towarzysząc ludziom w poszukiwaniu głębi duchowej. Jego życie i nauczanie przypominają, że istota chrześcijaństwa kryje się w spotkaniu z Bogiem i otwartości na Jego dzieło w świecie.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.