Środa

Czytania

(1 Krl 10, 1-10)
Królowa Saby, usłyszawszy o rozgłosie Salomona, przybyła, aby go osobiście wypróbować przez roztrząsanie trudnych zagadnień. Przyjechała więc do Jerozolimy ze świetnym orszakiem i wielbłądami, dźwigającymi wonności i bardzo dużo złota oraz drogocennych kamieni. Następnie przyszła do Salomona i odbyła z nim rozmowę o wszystkim, co ją nurtowało. Salomon zaś udzielił jej wyjaśnień we wszystkich zagadnieniach przez nią poruszonych. Nie było zagadnienia, którego król by nie znał i którego by jej nie wyjaśnił. Gdy królowa Saby ujrzała całą mądrość Salomona oraz pałac, który zbudował, jak również zaopatrzenie jego stołu w potrawy i napoje, i mieszkanie jego dworu, stanowiska usługujących mu, ich szaty, jego podczaszych, jego całopalenia, które składał w świątyni Pańskiej, wówczas wpadła w zachwyt. Dlatego przemówiła do króla: "Prawdziwa była wieść, którą usłyszałam w moim kraju o twoich dziełach i o twej mądrości. Jednak nie dowierzałam tym wieściom, dopóki sama nie przyjechałam i nie zobaczyłam na własne oczy, że nawet połowy mi nie powiedziano. Przewyższyłeś mądrością i powodzeniem wszelkie pogłoski, które usłyszałam. Szczęśliwe twoje żony, szczęśliwi twoi słudzy! Oni stale znajdują się przed twoim obliczem i wsłuchują się w twoją mądrość! Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg twój, za to, że upodobał sobie ciebie, aby cię osadzić na tronie Izraela; z miłości, jaką żywi Pan względem Izraela na wieki, ustanowił ciebie królem dla wykonywania prawa i sprawiedliwości". Następnie dała królowi sto dwadzieścia talentów złota i bardzo dużo wonności oraz drogocennych kamieni. Nigdy nie przyniesiono więcej wonności od tych, które królowa Saby dała królowi Salomonowi.

(Ps 37 (36), 5-6. 30-31. 39-40)
REFREN: Słowa mądrości głosi sprawiedliwy

Powierz Panu swą drogę,
zaufaj Mu, a On sam będzie działał.
On sprawi, że twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło,
a prawość twoja jak blask południa.

Usta sprawiedliwego głoszą mądrość,
a język jego mówi to, co słuszne.
Prawo Boże jest w jego sercu
i nie zachwieją się jego kroki.

Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana,
On ich ucieczką w czasie utrapienia.
Pan ich wspomaga i wyzwala,
wyzwala od występnych i zachowuje,
On bowiem jest ich ucieczką.

Aklamacja (J 17, 17ba)
Słowo Twoje, Panie, jest prawdą, uświęć nas w prawdzie.

(Mk 7, 14-23)
Jezus przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: "Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!" Gdy się oddalił od tłumu i wszedł do domu, uczniowie pytali Go o tę przypowieść. Odpowiedział im: "I wy tak niepojętni jesteście? Nie rozumiecie, że nic z tego, co z zewnątrz wchodzi w człowieka, nie może uczynić go nieczystym; bo nie wchodzi do jego serca, lecz do żołądka, i zostaje wydalone na zewnątrz». Tak uznał wszystkie potrawy za czyste. I mówił dalej: "Co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym".

Rozważania do czytań

Oremus

Zarówno Ewangelia, jak i pierwsze czytanie wskazują nam na serce jako źródło ludzkich czynów. Podziw królowej Saby dla króla Salomona brał się stąd, że odkryła ona w jego sercu niezwykłą mądrość, niepojęty dar Boga. Ewangelia zaś zawiera surową przestrogę, by mądrości serca nie przesłoniło nam przywiązanie do zewnętrznych gestów, które tylko pozornie dają człowiekowi tylko powierzchowne poczucie usprawiedliwienia przed Bogiem.

Ks. Jan Konarski, "Oremus" styczeń 2004, s. 50

Patroni dnia:

Święty Grzegorz II, papież
urodził się ok. 660 roku w zamożnej rodzinie w Rzymie. Grzegorz przez wiele lat jako subdiakon był skarbnikiem. Papież Sergiusz I (687-701) udzielił mu święceń subdiakonatu i powierzył mu urząd papieskiego zakrystiana i bibliotekarza. Po święceniach diakonatu papież Konstantyn I (708-715) zabrał go ze sobą do Konstantynopola na rozmowy z cesarzem Justynianem II, podczas których Grzegorz wykazał mądrość, roztropność i stanowczość. Po śmierci Konstantyna został prawie jednogłośnie wybrany jego następcą, chociaż był dopiero diakonem. Natychmiast otrzymał święcenia kapłańskie i sakrę biskupią dnia 19 maja 715 roku. Zmarł 11 lutego 731 r. w Rzymie.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Jak wiemy, cechą charakterystyczną króla Salomona była niezwykła mądrość. Poprosił o nią Boga, bo obawiał się urzędu, który mu powierzono. Chciał być dobrym władcą dla innych, poprosił Boga o serce rozumne, które będzie odróżniało dobro od zła. Salomon chciał takiej umiejętności ze względu na powierzony sobie lud, chciał we właściwy sposób opiekować się innymi i mądrze nim kierować (1 Krl 3,4-15). Prosił o coś dla siebie, ale w taki sposób, by to inni mogli korzyść z tego, co posiądzie jako władca. Mądrość serca to wielki skarb – prosząc o niego, Salomon nie wiedział, do jak wielkiej sławy zaprowadzi go ten dar. Z mądrością bywa tak, że przyciąga ona do siebie lub odpycha. Przyciąga tych, którzy ją cenią, odpycha tych, którzy jej nie rozumieją i nie potrafią jej docenić. Królowa Saby potrafiła docenić mądrość Salomona i jego dokonania. Nie gryzła jej zazdrość i bez problemu potrafiła pochwalić jego dzieła. Możemy być jak ona, gdy potrafimy zobaczyć w innych dobro, gdy potrafimy to wyrazić bez złośliwości i uszczypliwości. Tak jak królowa Saby powiedziała o Salomonie: to dobrze, że właśnie ciebie Bóg wybrał na króla, tak my możemy powiedzieć naszym bliskim: dobrze, że jesteś moim mężem, moja żoną, moją mamą, tatą, córką, synem, synową czy zięciem, teściową, teściem. Nie chodzi o to, by kogoś idealizować. Salomon też nie był idealny, ale częściej był mądry i przez większość życia postępował właściwie. Tekst biblijny ceni go za to, co mu się powiodło, nie za błędy i braki, które również miał, ale czy o wszystkim trzeba mówić?

Komentarz do psalmu

Kiedy w Psalmie jest mowa o mądrości, to mądrością jest tu zaufanie do Boga i powierzenie Mu swojej życiowej drogi. Czy to jest łatwe? Nie zawsze. Często wiąże się to z tym, że Pan nas poprowadzi inaczej niż byśmy tego chcieli. Zmiany dokonywane przez Boga bardzo nas kosztują, ale zawsze ostatecznie są dla nas najlepsze. Póki nie ma jeszcze finału, nie wiemy, jak coś się potoczy, gdy jeszcze jesteśmy na etapie transformacji życiowych, jest w nas ogromna ufność, ufamy Panu, że jesteśmy w Jego rękach i dobrze jest w tym czasie prosić właśnie o mądrość, o podjęcie właściwych kroków, o rozpoznanie tego, co jest słuszne i zrozumienie tego, co jest naprawdę w danej historii, o co w niej chodzi nam, o co chodzi innym ludziom i o co chodzi Bogu? O Boga możemy być spokojni, Jemu możemy ufać i dać się Mu poprowadzić – ludziom niekoniecznie. Chyba że mądrym, a co za tym idzie dobrym i szlachetnym. Czasem trzeba uciec przed ludźmi, chodzi o ucieczkę przed tymi, o których mówi Psalm: Pan wyzwala od ludzi występnych i jest ucieczką od nich. Gotowi do startu, do ucieczki od złych ludzi? No to START.

Komentarz do Ewangelii

Czyste – nieczyste, to zagadnienia ważne dla biblijnych wyznawców judaizmu. Podział na pokarmy czyste i nieczyste, na zwierzęta i czynności czyste i nieczyste zdominował ich życie. Jezus zdjął ten podział i taka sytuacja nie była łatwa dla rodzącego się Kościoła wśród Żydów, natomiast prosta była dla pogan, którzy takiego podziału nie mieli. Jezus zobowiązał swoich wyznawców do czystości wewnętrznej, tej znajdującej się w sercu człowieka, którą są motywacje postępowania: to złe myśli są nieczyste, nie zwierzęta czy pokarmy. Jezus wymienia także nierząd, to znaczy rozwiązłość seksualną (gr. πορνεία [porneia], do której słownikowo zalicza się wyuzdanie, homoseksualizm ale także duchowy nierząd). Jezus mówi także o tym, że z serca ludzkiego, gdy jest nieczyste, wychodzi także kradzież, zabójstwa, cudzołóstwo, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie (gr. ἀσέλγεια [aselgeia], to termin określający rozpasanie, nieuporządkowaną żądzę, bezwstydną i zuchwałą rozpustę), ale także zazdrość, obelgi, pychę i głupotę, to one, według Jezusa czynią człowieka nieczystym. Co w zamian? Jak zatem być czystym? To być odwrotnością głupoty, bezwstydu, to dbać o uporządkowanie własnej duszy i ciała, i nie odbierać tego innym.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez s. dr Karmelę Katarzynę Sługocką OP

Książka na dziś

Bądź pochwalony, Panie mój

ks. Krzysztof Grzywocz

Ta książka jest powrotem do spraw najważniejszych, do pytań, które ks. Krzysztof Grzywocz stawiał sobie i innym, towarzysząc ludziom w poszukiwaniu głębi duchowej. Jego życie i nauczanie przypominają, że istota chrześcijaństwa kryje się w spotkaniu z Bogiem i otwartości na Jego dzieło w świecie.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.