Poniedziałek

Czytania

(1 Krl 8, 1-7. 9-13)
Salomon zwołał starszyznę Izraela, wszystkich naczelników pokoleń, przywódców rodów Izraelitów, aby zgromadzili się przy królu Salomonie w Jerozolimie na przeniesienie Arki Przymierza Pańskiego z Miasta Dawidowego, czyli z Syjonu. Zebrali się więc u króla Salomona wszyscy Izraelici w miesiącu Etanim, na Święto Namiotów przypadające w siódmym miesiącu. Kiedy przyszła cała starszyzna Izraela, kapłani wzięli arkę i przenieśli Arkę Pańską, Namiot Spotkania i wszystkie święte sprzęty, jakie były w namiocie. Przenieśli je kapłani oraz lewici. A król Salomon i cała społeczność Izraela, zgromadzona przy nim, przed arką składali wraz z nim na ofiarę owce i woły, których nie rachowano i nie obliczano z powodu wielkiej ich liczby. Następnie kapłani wprowadzili Arkę Przymierza Pańskiego na jej miejsce do sanktuarium świątyni, do Miejsca Najświętszego, pod skrzydła cherubów, gdyż cheruby miały tak rozpostarte skrzydła nad miejscem arki, że okrywały arkę i jej drążki z wierzchu. W arce nie było nic, oprócz dwóch kamiennych tablic, które Mojżesz tam złożył pod Horebem, tablic Przymierza, gdy Pan zawarł przymierze z Izraelitami w czasie ich wyjścia z ziemi egipskiej. A kiedy kapłani wyszli z Miejsca Świętego, obłok wypełnił dom Pański. Kapłani nie mogli pozostać i pełnić swej służby z powodu tego obłoku, bo chwała Pańska napełniła dom Pański. Wtedy przemówił Salomon: "Pan powiedział, że będzie mieszkać w czarnej chmurze. Już zbudowałem Ci dom na mieszkanie, miejsce przebywania Twego na wieki".

(Ps 132 (131), 6-7. 9-10)
REFREN: Wyrusz, o Panie, na miejsce spocznienia

Słyszeliśmy o arce w Efrata,
znaleźliśmy ją na polach Jaaru.
Wejdźmy do Jego mieszkania,
padnijmy przed podnóżkiem stóp Jego.

Niech Twoi kapłani w sprawiedliwość się odzieją,
a Twoi wyznawcy niech śpiewają z radości.
Przez wzgląd na Dawida, Twego sługę,
nie odtrącaj oblicza swojego pomazańca.

Aklamacja (Mt 4, 23)
Jezus głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

(Mk 6, 53-56)
Gdy Jezus i uczniowie Jego się przeprawili, przypłynęli do ziemi Genezaret i przybili do brzegu. Skoro wysiedli z łodzi, zaraz Go rozpoznano. Ludzie biegali po całej owej okolicy i zaczęli znosić na noszach chorych tam, gdzie jak słyszeli, przebywa. I gdziekolwiek wchodził do wsi, do miast czy osad, kładli chorych na otwartych miejscach i prosili Go, żeby ci choć frędzli u Jego płaszcza mogli dotknąć. A wszyscy, którzy się Go dotknęli, odzyskiwali zdrowie.

Rozważania do czytań

Oremus

Św. Scholastyka (480-540), siostra bliźniaczka św. Benedykta, podobnie jak on wybrała życie dziewicze ze względu na Boga. Takie powołanie spełnia się w odosobnieniu, cichości i modlitwie. Zdumiewająca jest opowieść, wedle której Scholastyka, chcąc zatrzymać swojego brata u siebie, by móc przedłużyć czas spotkania i świętych rozmów modlitwą sprowadziła burzę. Św. Grzegorz Wielki, komentując tę sytuację, napisał, że skoro Bóg jest miłością, było rzeczą zupełnie słuszną, aby więcej potrafiła ta, która więcej umiłowała.

Tomasz Zamorski OP, "Oremus" luty 2012, s. 184

Patroni dnia:

Święta Apolonia, dziewica i męczennica
urodziła się w Aleksandrii (nie znamy daty narodzin). Pod koniec 248 lub na początku 249 wybuchło wielkie prześladowanie Kościoła. Fragment listu św. Dionizego „Apolonia była już podeszła wiekiem. A jednak poganie, nie patrząc na to, rzucili się na nią, zmiażdżyli jej szczęki i powybijali wszystkie zęby. Następnie tłum rozszalały żądzą krwi rozpalił stos przed miastem i zagroził Świętej, że spali ją żywcem, jeśli nie będzie złorzeczyć Chrystusowi. Na to Święta poprosiła o chwilę do namysłu, a potem gotowa na ofiarę, sama rzuciła się w ogień i spłonęła". Jej heroiczny czyn był także zachętą dla chrześcijan, by dla Chrystusa byli gotowi na wszelkie ofiary.

Bractwo Słowa Bożego

Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania

Salomon dokonał wielkiej rzeczy, gdy zbudował świątynię w Jerozolimie w latach 966-959 przed Chr. ale to nie była budowa dla samej budowy – świątynia była budowana dla Arki Przymierza, którą umieszczono w miejscu najświętszym. Wstęp do miejsca najświętszego miał tylko arcykapłan i to raz w roku, w Dniu Przebłagania. Wchodził tam, by prosić Boga o przebaczenie grzechów dla ludu wybranego. W Arce Przymierza przechowywano kamienne tablice z Dziesięcioma przykazaniami (Wj 25,16), które Pan dał Mojżeszowi, naczynie z manną, którą Pan karmił swój lud podczas wędrówki przez pustynię, gdy Izraelici wyszli z niewoli egipskiej (Wj 16,33n) oraz laskę Aarona, tę, którą Aaron rzucił przed faraonem i ona zamieniła się w węża. Warto jeszcze dodać, że Arka była symbolem obecności Boga. W dzisiejszym tekście mamy takie zdarzenie, że Pan zesłał obłok, który uniemożliwił kapłanom pozostanie w domu Pańskim i pełnienia w nim służby. Dlaczego? Może dlatego, by pokazać, że to On wybiera, co chce, by człowiek mu ofiarował? Czasami mamy takie sytuacje w życiu, że chcemy coś dać Bogu, a On chce od nas zupełnie czegoś innego i ma do tego prawo. Nie chodzi o to, byśmy mu narzucali nasze dary, ale byśmy przyjmowali od Niego, to, co On chce nam dać i plany, jakie ma wobec nas. Darem oczekiwanym przez Boga jest nasza ufność w to, że On nas kocha i że jesteśmy cenni w Jego oczach.

Komentarz do psalmu

Tematem Psalmu jest troska, jaką miał król Dawid o miejsce dla Arki Bożej i jego pragnienie wybudowania świątyni dla Pana, po to, by Pan i Arka mogli mieć godziwe mieszkanie. Do tego mieszkania zaproszony jest także człowiek, adresat Psalmu. Autor zachęca do wejścia do mieszkania Bożego, ale dwom grupom społecznym wskazuje inne zadania z tym związane. Kapłani mają się ubrać w sprawiedliwość – w tekście greckim mamy tu słówko: δίκαιος [dikaios] oznaczające kogoś prawego, przestrzegającego Bożych praw, sprawiedliwego w znaczeniu oddającego każdemu to, co należne i jeszcze jedno bardzo ciekawe znaczenie terminu sprawiedliwy, to zgodny z wolą Bożą. Warto przywołać tutaj, że sprawiedliwym był nazwany św. Józef przez autora Ewangelii. Wracając do Psalmu widzimy, że kapłani mają być ubrani w uległość wobec Bożej woli, mają być zgodni z nią. A druga grupa społeczna to wyznawcy, to lud Boży i tej grupie autor poleca śpiewać z radości. Jak widzimy, każdy ma tu inne zadania.

Komentarz do Ewangelii

Miejscem wydarzenia jest Genezaret, czyli żyzne tereny wokół Jeziora Galilejskiego. Początkowo autor zarysowuje wydarzenie w liczbie mnogiej: jest Jezus i są z Nim uczniowie. Autor mówi, że przeprawili się, przypłynęli, przybili do brzegu, wysiedli i tu kończy się narracja w liczbie mnogiej i reszta tekstu skupia się już tylko na osobie Jezusa, jest mowa o tym, że został od razu rozpoznany. Przyjrzyjmy się temu terminowi rozpoznany. W tekście greckim mamy tu ἐπιγινώσκω [epiginōskō], które oznacza nie powierzchowną znajomość, ale poznanie gruntowne, dokładne rozpoznanie, chodzi o to, że o kimś lub o czymś wie się w pełni, rozumie się, ma się pewność co do osoby lub sytuacji. Skutkiem tego zaczęli znosić do Jezusa swoich chorych i każdy z nich został uzdrowiony. I właśnie o to chodzi z nami, byśmy poznali Jezusa, to znaczy zrozumieli Kim On jest i przyjęli prawdę o Nim.

Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez s. dr Karmelę Katarzynę Sługocką OP

Książka na dziś

Bądź pochwalony, Panie mój

ks. Krzysztof Grzywocz

Ta książka jest powrotem do spraw najważniejszych, do pytań, które ks. Krzysztof Grzywocz stawiał sobie i innym, towarzysząc ludziom w poszukiwaniu głębi duchowej. Jego życie i nauczanie przypominają, że istota chrześcijaństwa kryje się w spotkaniu z Bogiem i otwartości na Jego dzieło w świecie.

Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.