Sobota
Czytania: (1J 1,1-4); (Ps 97,1-2.5-6.11-12); Aklamacja; (J 20,2-8);
Rozważania: Ewangeliarz OP , ks. Wenancjusz Zmuda , Bractwo Słowa Bożego
Książka na dziś: Mój ideał – Jezus, Syn Maryi
Czytania
(1J 1,1-4)
Umiłowani: To wam oznajmiamy, co było od początku, cośmy usłyszeli o Słowie życia, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, bo życie objawiło się. Myśmy je widzieli, o nim świadczymy i głosimy wam życie wieczne, które było w Ojcu, a nam zostało objawione, oznajmiamy wam, cośmy ujrzeli i słyszeli, abyście i wy mieli łączność z nami. A mieć z nami łączność znaczy: mieć ją z Ojcem i z Jego Synem Jezusem Chrystusem. Piszemy to w tym celu, aby nasza radość była pełna.
(Ps 97,1-2.5-6.11-12)
REFREN: Niech sprawiedliwi weselą się w Panu
Pan króluje, wesel się, ziemio,
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego,
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.
Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana,
przed obliczem władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa,
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę.
Światło wschodzi dla sprawiedliwego
i radość dla ludzi prawego serca.
Radujcie się w Panu, sprawiedliwi,
i sławcie Jego święte imię.
Aklamacja
Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy, Ciebie wychwala przesławny chór Apostołów.
(J 20,2-8)
Pierwszego dnia po szabacie Maria Magdalena pobiegła i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: „Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono”. Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył.
Rozważania do czytań
Ewangeliarz OP
ks. Wenancjusz Zmuda
Trzeci dzień Świąt Bożego Narodzenia. Święto świętego Jana Apostoła i Ewangelisty. Tego, który w ikonografii określany jest symbolem orła, tego, którego Kościół Wschodni nazywa teologiem. Głęboka jest Ewangelia świętego Jana, zawiera wiele treści. Ewangelia świadka, Ewangelia tego, który był na górze Tabor, jeszcze wcześniej był świadkiem wskrzeszenia córki Jaira, który był blisko Pana w Ogrójcu Oliwnym, który wytrwał przy krzyżu, który był świadkiem Jego pogrzebania.Po wspomnieniu świętego Szczepana, przyzywając wstawiennictwa świętego Jana, jesteśmy zaproszeni, żeby biec w wierze, w biegu po wiarę, w biegu po życie wieczne. Taki jest bieg Piotra i Jana do pustego grobu. Jan, świadek Chrystusowej śmierci, Chrystusowego pogrzebu, kiedy zobaczył jak były ułożone szaty, ujrzał i uwierzył.
Zaproszeni do wiary, zaproszeni, żeby stawać się świadkami Chrystusa Pana, który przychodzi jako Sędzia żywych i umarłych. Zaproszeni, żeby razem z Janem stawać się wiarygodnymi świadkami Ewangelii.
Warto na drogę wziąć to, co zapisał w pierwszym swoim liście, bo to oddaje sens przeżywania oktawy Bożego Narodzenia: »To wam oznajmiamy, co było od początku, co usłyszeliśmy o Słowie Życia, co ujrzeliśmy własnymi oczyma, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, bo Życie objawiło się«.
ks. Wenancjusz Zmuda
Bractwo Słowa Bożego
Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego
Komentarz do pierwszego czytania
Autor listu zaskakuje nas używaniem słów opisujących funkcjonowanie zmysłów: słuchu, wzroku i dotyku. Wcielenie Chrystusa pokazuje nam jedną z najpiękniejszych twarzy chrześcijaństwa: cały człowiek odnajdzie się w całym Chrystusie. Zmysły ciała prowadzą nas do odkrywania wewnętrznych zmysłów: słuchania słowa Bożego, widzenia oczami serca, dotykania i smakowania Ciała Pańskiego w Komunii Świętej.
Jan zaprasza nas do odkrywania ważności zmysłów. Obserwujemy dziś przecież dehumanizujące zjawisko utraty zmysłów. Dostrzegamy także wewnętrzne sprzeczności: „Mamy oczy pełne obrazów, a stajemy się coraz bardziej krótkowzroczni, zewsząd otaczają nas dźwięki, a już niczego nie słyszymy” (P. Segueri, Avvenire, 18.XI. 2009, s.2)
Apostoł zaprasza byśmy nie byli nieczuli/niewrażliwi, ale byśmy zadbali o istotną część naszego człowieczeństwa: wrażliwość. Zostaliśmy wyposażeni w zmysły, aby wzmocnić ducha, są one przecież jakby pomostem pomiędzy nami a światem. Bez zmysłów pozostalibyśmy zamknięci w sobie. Uczmy się dzięki nim relacji z sobą, z innymi i z samym Bogiem. Zmysły są wsparciem dla naszego serca.
Komentarz do psalmu
Za każdym razem, kiedy zachwycamy się wschodem słońca – jutrzenką, wpadamy w zachwyt widząc jak to przepiękne światło szybko oświetla horyzont, jak kolory różu przepływają w kolory złota, a na końcu ukazuje się w swym majestacie słońce, rażące nasze oczy. Wstawanie słońca można porównać do wersetu dzisiejszego psalmu, który mówi, że „światło wschodzi dla sprawiedliwego”. Trwając w oktawie Bożego Narodzenia kontemplujemy narodziny prawdziwego światła w nas samych: Jezusa Chrystusa.
Komentarz do Ewangelii
Święto Jana Apostoła i Ewangelisty przypomina nam o energii i witalności miłości. Uczeń, który kochał Jezusa jak sprinter biegł do grobu, aby przekonać się o prawdziwości słów wypowiedzianych przez Marię Magdalenę. Czy potrafimy biec jak św. Jan? Czy nasz bieg w świecie, który przyspieszył, jest tym prawdziwym maratonem do prawdziwego życia? Jan Apostoł uczy nas ustawiać priorytety, uczy jak ważne jest reagować na to, co najważniejsze.
Komentarze do czytań i Ewangelii zostały przygotowane przez s. Annę Juźwiak AP
Książka na dziś
Arcydzieło literatury Maryjnej. Pan Jezus mówi o osobistej relacji między Nim i jego Matką oraz wyjaśnia, na czym polega doskonałe uwielbienie Matki Bożej i nabożeństwo do Niej, bez której nie jest możliwe głębokie zjednoczenie z Bogiem
Książka do nabycia w Księgarni Mateusza.