www.mateusz.pl/czytania

10 MAJA 2012

Czwartek

 

Dzisiejsze czytania: Dz 15,7-21; Ps 96,1-3.10; J 10,27; J 15,9-11

Rozważania: Oremus · O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

 

(Dz 15,7-21)
W Jerozolimie po długiej wymianie zdań przemówił Piotr do apostołów i starszych: Wiecie, bracia, że Bóg już dawno wybrał mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli słowa Ewangelii i uwierzyli. Bóg, który zna serca, zaświadczył na ich korzyść, dając im Ducha Świętego tak samo jak nam. Nie zrobił żadnej różnicy między nami a nimi, oczyszczając przez wiarę ich serca. Dlaczego więc teraz Boga wystawiacie na próbę, wkładając na uczniów jarzmo, którego ani ojcowie nasi, ani my sami nie mieliśmy siły dźwigać. Wierzymy przecież, że będziemy zbawieni przez łaskę Pana Jezusa tak samo jak oni. Umilkli wszyscy, a potem słuchali opowiadania Barnaby i Pawła o tym, jak wielkich cudów i znaków dokonał Bóg przez nich wśród pogan. A gdy i oni umilkli, zabrał głos Jakub i rzekł: Posłuchajcie mnie, bracia! Szymon opowiedział, jak Bóg raczył wybrać sobie lud spośród pogan. Zgadzają się z tym słowa Proroków, bo napisano: Potem powrócę i odbuduję przybytek Dawida, który znajduje się w upadku. Odbuduję jego ruiny i wzniosę go, aby pozostali ludzie szukali Pana i wszystkie narody, nad którymi wzywane jest imię moje - mówi Pan, który to sprawia. To są [Jego] odwieczne wyroki. Dlatego ja sądzę, że nie należy nakładać ciężarów na pogan, nawracających się do Boga, lecz napisać im, aby się wstrzymali od pokarmów ofiarowanych bożkom, od nierządu, od tego, co uduszone, i od krwi. Z dawien dawna bowiem w każdym mieście są ludzie, którzy co szabat czytają Mojżesza i wykładają go w synagogach.

(Ps 96,1-3.10)
REFREN: Pośród narodów głoście chwałę Pana

Śpiewajcie Panu pieśń nową
Śpiewaj Panu, ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię,
każdego dnia głoście Jego zbawienie.

Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów,
rozgłaszajcie cuda pośród wszystkich ludów
Głoście wśród ludów, że Pan jest Królem,
On utwierdził świat tak, że się nie zachwieje,
będzie sprawiedliwie sądził wszystkie ludy.

(J 10,27)
Moje owce słuchają mojego głosu, Ja znam je, a one idą za Mną.

(J 15,9-11)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości. To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.

 

 

Duch Święty dokonuje wyboru i obdarza łaską kogo chce i jak chce, ponieważ zna serce człowieka. Duch Pański nie czyni żadnej różnicy między ludźmi, nie rozdaje przywilejów, nikogo nie wyróżnia. Dlaczego my mamy czynić różnicę i na podstawie naszych przepisów i zwyczajów odgradzać ludzi od miłości Boga? Kościół, kontemplując miłość Boga rozlaną na cały świat, napełnia się radością, prawdziwą radością płynącą z wierności – z trwania w niepojętej miłości Ojca.

O. Andrzej Kuśmierski OP, „Oremus” kwiecień-maj 2007, s. 134

 

MIŁOŚĆ MARYI

O Maryjo, pełna łaski (Łk 1, 28), niechaj Twoje wstawiennictwo wyjedna mi wzrost miłości

„Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem” (Łk 10, 27). Przykazanie Pana w Maryi urzeczywistnia się w pełni, będąc bowiem doskonale pokorna, a więc całkowicie opróżniona z siebie samej, wolna od wszelkiego egoizmu i przywiązania do stworzeń, potrafiła obrócić wszystkie swoje siły na miłowanie Boga. Ewangelia ukazuje Ją właśnie tak, zawsze skierowaną ku Bogu, zawsze gotową przylgnąć całkowicie do woli Bożej, nawet do ciemnej i tajemniczej; fiat wypowiedziane w chwili Zwiastowania jest stałym usposobieniem Jej serca poświęconego całkowicie Miłości (KK 62). Ubóstwo w Betlejem, ucieczka do Egiptu, pokorne i pracowite życie w Nazarecie, odejście Jezusa na pracę apostolską, samotność, w jakiej pozostaje, nienawiść i walki, jakie wybuchają przeciw Synowi, bolesna droga na Kalwarię, to tyle etapów Jej miłości, nieustannie przyjmującej i oddającej się, wciągającej Ją coraz więcej w posłannictwo „Matki — żywicielki Boskiego Odkupiciela, w sposób szczególny szlachetnej towarzyszki i pokornej służebnicy Pana” (KK 61). Maryja przeżywa swoje boskie macierzyństwo w nieustannym oddaniu się woli Ojca i posłannictwu swego Syna; nie zna wahania lub zastrzeżeń, nie prosi o nic dla siebie. Pewnego dnia zapragnęła zobaczyć Go i porozmawiać z Nim; usłyszała wtedy słowa: „Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?... Kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką” (Mt 12, 48. 50). Maryja przyjęła do swego serca twarde słowo i z większą jeszcze niż przedtem miłością dalej żyła wolą Bożą, która wymagała od Niej takiego wyrzeczenia. Poświęcając radość, słuszną i świętą, radowania się Synem, była z Nim podwójnie zjednoczona, bo zespolona z Nim w jednym akcie oddania się woli Ojca. W ten sposób Matka Boża uczy, że szczera miłość i prawdziwe zjednoczenie z Bogiem nie polega na pociechach duchowych, lecz na doskonałej zgodności z wolą Bożą.

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 553

 

 

» Przypominamy o możliwości bezpłatnej elektronicznej prenumeraty „Czytań na każdy dzień” – szczegóły na stronie Prenumerata.

» Powrót na stronę główną „Czytań”

 

 

© 1996–2012 www.mateusz.pl