www.mateusz.pl/czytania

28 SIERPNIA 2010

Sobota

Wspomnienie św. Augustyna, biskupa i doktora Kościoła

 

Dzisiejsze czytania: 1 Kor 1,26-31; Ps 33,12-13.18-19.20-21; Ef 1,17-18; Mt 25,14-30

Rozważania: Oremus · O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

 

(1 Kor 1,26-31)
Przypatrzcie się, bracia, powołaniu waszemu! Niewielu tam mędrców według oceny ludzkiej, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych. Bóg wybrał właśnie to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić mędrców, wybrał to, co niemocne, aby mocnych poniżyć; i to, co nie jest szlachetnie urodzone według świata i wzgardzone, i to, co nie jest, wyróżnił Bóg, by to co jest, unicestwić, tak by się żadne stworzenie nie chełpiło wobec Boga. Przez Niego bowiem jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i uświęceniem, i odkupieniem, aby, jak to jest napisane, w Panu się chlubił ten, kto się chlubi.

(Ps 33,12-13.18-21)
REFREN: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem,
naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.
Pan spogląda z nieba,
widzi wszystkich ludzi.

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych,
na tych, którzy czekają na Jego łaskę.
Aby ocalił ich życie od śmierci
i żywił ich w czasie głodu.

Dusza nasza oczekuje Pana,
On jest naszą pomocą i tarczą.
Raduje się w Nim nasze serce,
ufamy Jego świętemu imieniu.

(Ef 1,17-18)
Niech Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa przeniknie nasze serca swoim światłem, abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

(Mt 25,14-30)
Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: Pewien człowiek, mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana. Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem. Rzekł mu pan: Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana! Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem. Rzekł mu pan: Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana! Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam, gdzieś nie rozsypał. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność! Odrzekł mu pan jego: Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz - w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

 

 

Każdy człowiek na swój sposób szuka w życiu szczęścia. Szczęście ma wiele imion. Patron dzisiejszego dnia, św. Augustyn, biskup i doktor Kościoła (354-430), z pełnym przekonaniem, po długich poszukiwaniach, stwierdził: „Niespokojne jest serce człowieka, dopóki nie spocznie w Bogu”. Poznając Boga, znalazł szczęście i dzięki temu mógł pomnożyć talenty, które od Niego otrzymał. Kiedy uczestniczymy w Eucharystii, nasze serce spoczywa w Bogu, i dlatego możemy razem z psalmistą wyśpiewać: „Szczęśliwy człowiek, wybrany przez Pana”.

ks. Dariusz Kwiatkowski, „Oremus” sierpień 2004, s. 128

 

BĄDŹCIE TRZEŹWI, CZUWAJCIE!

Złącz mnie, o Panie, ze swoją śmiercią, abym był złączony z Tobą w Twoim zmartwychwstaniu (Rz 5, 6)

„Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom i poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli” (Tt 2, 11-12). Łaska Boga, dana ludziom przez Chrystusa Zbawiciela, wymaga, aby umieli wyrzekać się żądz światowych, czyli nieujarzmionych skłonności zmysłowych, które wskutek nieporządku, jaki spowodował grzech pierworodny, szukają swego zadowolenia wbrew rozumowi i prawu, „Dążność ciała wroga jest Bogu, nie podporządkowuje się bowiem Prawu Bożemu”, mówi św. Paweł (Rz 8, 7), rozumiejąc przez ciało wszystko to, co jest nieuporządkowaną namiętnością. Chrześcijanin przez chrzest umarł dla świata i dla ciała; a życie łaski, które jest życiem ducha, zakłada jego trwanie w stanie takiej śmierci dzięki ciągłej praktyce powściągliwości. „Przez chrzest zanurzający nas w śmierć [z Chrystusem] zostaliśmy razem z Nim pogrzebani, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie — jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca” (Rz 6, 4). Kiedy chrześcijanin umartwia skłonności zmysłów, poskramiając skłonności i namiętności, odmawiając im niedozwolonych przyjemności a umniejszając dozwolone, wówczas żyje swoim chrztem, urzeczywistniając swoją śmierć w Chrystusie, i zaczyna żyć w Nim nowym życiem łaski i miłości. Oznacza to, że powściągliwość chrześcijańska jest wymaganiem chrztu; jest prawdziwym urzeczywistnieniem owego przyobleczenia „nowego człowieka”, co nie może nastąpić bez współzależnego zewleczenia „dawnego człowieka” (Kol 3, 9. 10), niewolnika żądzy. Powściągliwość staje się w ten sposób wstrzemięźliwością, czystością, trzeźwością, cnoty te nie mają tylko aspektu negatywnego, wynikającego z konieczności umartwiania wszystkiego, co jest nieuporządkowane, lecz także aspekt pozytywny, czyli wolność, pokój duszy, porządek wewnętrzny i zewnętrzny, dzięki czemu chrześcijanin może żyć nowym życiem w Chrystusie, może miłować Boga i bliźniego sercem czystym i wolnym.

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 125

 

 

» Przypominamy o możliwości bezpłatnej elektronicznej prenumeraty „Czytań na każdy dzień” – szczegóły na stronie Prenumerata.

» Powrót na stronę główną „Czytań”

 

 

© 1996–2010 www.mateusz.pl